انگیزه اصلی بازیگران
تحرکات بیسابقه اخیر، از امضای قرارداد ۳,۱ میلیارد دلاری پهپادهای آکینجی گرفته تا برنامههای آموزش مشترک و سرانجام انعقاد پیمان رسمی سهجانبه، توجه بسیاری از ناظران را به خود جلب کرده است. شکلگیری این ائتلاف، حاصل تلاقی منافع سه بازیگر با انگیزههای متفاوت است:
ریاض و ادراک مخاطره: ریشه بخشی از تحرکات امنیتی جدید عربستان را باید در ادراک فزاینده ریاض از آسیبپذیری و ضرورت کاهش وابستگی به یک تأمینکننده یا شریک امنیتی واحد جستوجو کرد. ادراک آسیبپذیریای که با حمله به آرامکو در سال ۲۰۱۹ و خروج سامانههای پاتریوت در سال ۲۰۲۱ تقویت شده بود، با موج جدید و چندباره حملات سال ۲۰۲۶ حوثیها به تأسیسات نفتی عربستان بیش از پیش تعمیق یافته است؛ امری که نشان میدهد آسیبپذیری امنیتی ریاض موضوعی مربوط به گذشته نیست، بلکه یک واقعیت جاری و چالشبرانگیز است.
آنکارا و تعمیق بازارهای دفاعی: برای ترکیه، این پیمان فرصتی برای تزریق سرمایه، تثبیت بازارهای صادراتی صنایع دفاعی نوپا و توسعه نفوذ ژئوپلیتیک در حوزه خلیج فارس است.
اسلامآباد و ارتقای موقعیت منطقهای: پاکستان نیز از طریق این همگرایی، علاوه بر بهرهمندی … …



























































































































![[دکتر سیدمحمدکاظم سجادپور] آمریکا و روسیه و بحرانهای بینالمللی](/news/u/2026-08-31/ettelaat-x4z7k.jpg)







































