پس‌انداز خانوارها در طهران قدیم دلار و ارز نبود

همشهری آنلاین-سروش جنابی: «جعفر شهری» نویسنده کتاب «طهران قدیم» بر همین موضوع تأکید می‌کند و می‌نویسد: «یکی از پس‌اندازهای هر خانه‌دار خریدن ظرف و ظروف می‌بود؛ اگر چه به آن حاجت نداشته باشد؛ چه می‌گفتند هر وقت باشد پول می‌باشد و چون زیاد می‌شد و حاجتی به پول پدید می‌آمد فروخته، کارراه‌اندازی می‌کردند.»

البته او در باره این سرمایه ارزشمند اضافه می‌کند که این ظروف «اعتبار و آبروی هر دختر به‌شمار می‌آمد که چون به خانه داماد می‌رود چند طبق مس اسباب آشپزخانه داشته باشد.» چنانچه جهیزیه هر دختر تهرونی ظرف و ظروف مسی بیشتر و پر و پیمان‌تری داشت، اقبال بیشتری برای ورود به خانه بخت پیدا می‌کرد.

نویسنده می‌افزاید که همین ظروف مسی همچنین وقف و نذر می‌شد. در این صورت، کناره‌ها و لبه‌های آنها به نام واقف و موقف یا کلمة «وقف‌» کنده می‌شد و در اختیار نذری‌پزان قرار می‌گرفت یا نذر امامزاده‌ها می‌شد و به انبارهای آنها می‌رفت که به مصرف مخارج و تعمیراتشان می‌آمد.

شهری تأکید … …