عصر شنبه ۱۴ شهریور، حادثه رانندگی در نزدیکی پلیسراه سنندج- همدان، منجر به آتشسوزی تانکر حمل سوخت و چندین خودرو و پرپر شدن ۱۱ نفر و مصدومیت هفت نفر دیگر شد.
در آن لحظات تبدار، ۱۱ مسافر ابدیت، پدری که به خانه برمیگشت، جوانی که رویاهایش را در سر داشت و رانندهای که در حال تردد بود، در میانه میدان حادثه به خوابی عمیق فرو رفتند و باز هم یک داغ جانسوز بر پیشانی شهر ماند.
سنندجیها وقتی خبر انفجار مهیب تانکر سوخت در پلیس راه سنندج- همدان را شنیدهاند و آمار ۱۱ جانباخته را در تیتر اخبار دیدهاند، لحظهای به فکر فرو رفتهاند. این عدد و رقم، برای بسیاری از ما، یک واقعه آشنا و تلخ است.
حادثه تلخ دیروز سنندج، یادآور تصویری سیاه از تیرماه ۱۳۹۷ در نقطهای نه چندان دور از همان محل است؛ زمانی که انفجار تانکر سوخت، زندگی ۱۵ نفر را به آتش کشید.
ساعت ۳۰ دقیقه بامداد چهارشنبه ۲۰ تیر ۱۳۹۷، یک دستگاه تانکر حمل سوخت با یک دستگاه اتوبوس مسافربری در کمربندی دکتر حسینی سنندج برخورد کرد که در آن حادثه ۱۵ نفر از مسافران اتوبوس جان خود را از دست دادند و چهار نفر دیگر نیز مصدوم شدند.
شبیه همین ۲ حادثه در شهر حسین آباد سنندج هم اتفاق افتاد. ساعت ۲۰ شامگاه شنبه ۱۸ دی ماه ۱۴۰۰، واژگونی یک دستگاه تانکر حامل سوخت مازوت و انفجار آن در حسین آباد، علاوه بر مرگ راننده، موجب فوت سه تن و مصدومیت ۱۴ تن دیگر شد.
ارتباط میان این سه حادثه انفجار تانکر سوخت، فراتر از یک شباهت آماری ساده است. تکرار چنین فاجعهای با همان سطح از تلفات در یک منطقه جغرافیایی مشخص، پرسشهای جدی را برمیانگیزد؛ وقتی یک سناریوی مرگبار (انفجار تانکر سوخت) با مشخصات مشابه تکرار میشود، دیگر با یک تصادف ساده روبرو نیستیم. …
