بازار
واقع‌بینانه بگوییم: احتمال درگیری بیشتر از احتمال نداشتن آن است؛ اما این به معنای قطعیت جنگ نیست. با این حال نیازی به نگرانی بزرگ نیست؛ نه چون خطری نیست، بلکه چون ایران می‌تواند جنگ بعدی را با منطق متفاوتی مدیریت کند و از امروز پیروزی نهایی را جدی بگیرد.
۱) تجربه‌ای که هیچ کشوری ندارد
ایران دو جنگ با آمریکا و رژیم صهیونیستی را پشت سر گذاشته؛ جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه. این تجربه در هیچ دانشکده نظامی دنیا کامل بازسازی نمی‌شود. نیروهای مسلح، ستادها و قرارگاه‌ها آزموده شده‌اند و رهبر انقلاب که فرمانده کل قوا هستند نیز هوشمندی نظامی و امنیتی‌شان زبانزد است و دشمن این را خوب می‌داند. جنگ بعدی، تکرار جنگ قبلی نخواهد بود.
۲) تغییر الگوی جنگ
راز پیروزی، غیرقابل پیش‌بینی بودن است. جنگ بعدی باید مبهم، تهاجمی و متفاوت باشد. ابهام راهبردی خودش بخشی از بازدارندگی است. جزئیات طرح‌ها گفته نمی‌شود؛ نه از ضعف، بلکه برای حفظ همان ابهامی که دشمن را زمین‌گیر می‌کند.
۳) جنگ شناختی
دشمن در لحظه اول، همراه بسته نظامی، بسته رسانه‌ای و روانی هم فعال می‌کند: شکستن تاب‌آوری ملی، دو دستگی و القای «همه چیز از دست … …
