بعضی هنرمندان با رفتنشان تنها جای خالی بهجا نمیگذارند؛ آنها مسیری را آغاز میکنند که دیگران میتوانند ادامهاش دهند. کوروش زارعی از جمله هنرمندانی بود که در سالهای فعالیت خود، علاوه بر حضور روی صحنه و مقابل دوربین، به فراهمکردن فرصت برای استعدادهای جوان تئاتر فکر میکرد؛ نوجوانانی که شاید هنوز فرصتی برای تجربه نخستین اجرای خود نیافته بودند.
از تئاتر دانشآموزی میناب تا جشنواره تئاتر فجر
مسیر هنری کوروش زارعی از میناب آغاز شد. او در سال ۱۳۶۴، زمانی که ۱۳ سال داشت، با بازی در نمایش «تیر غیب» نخستین موفقیت جدی خود را در جشنواره تئاتر دانشآموزی تجربه کرد.
این آغاز، مقدمهای برای حضور جدیتر او در عرصه نمایش بود. زارعی در ادامه با کارگردانی نمایش «گل و جهله» به جشنواره تئاتر فجر راه یافت و بهتدریج نامش در میان فعالان تئاتر شناخته شد.
در سالهای بعد، نمایشهایی مانند «کانال کمیل» و «آینهای توی سقف» از جمله آثار شاخص کارنامه او بودند؛ آثاری که با حضور در جشنوارههای تئاتری، جایگاه او را در این عرصه تثبیت کردند.
از نقش لاوی در «یوسف پیامبر» تا دلبستگی به صحنه تئاتر
شهرت کوروش زارعی تنها به فعالیتهای تئاتری محدود نماند. او با ایفای نقش «لاوی»، برادر حضرت یوسف(ع)، در مجموعه تلویزیونی «یوسف پیامبر» برای بسیاری از مخاطبان تلویزیون به چهرهای آشنا تبدیل شد.
با وجود این حضور تلویزیونی، علاقه اصلی او همچنان به تئاتر و صحنه نمایش گره خورده بود؛ همان جایی که سالها پیش، فعالیت هنریاش را از آن آغاز کرده بود. تئاتر بچههای مسجد؛ میراثی برای نسل آینده
زارعی در سال ۱۳۹۵ مسئولیت مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری را برعهده گرفت. یکی از برنامههای مهم او در این دوره، احیای جریان تئاتر بچههای مسجد بود؛ جریانی که مدتی از رونق افتاده بود. …


دانلود از کافه بازار




























































