«همراهی غریبهها» (در برخی منابع: میان غریبهها) فیلمی کانادایی محصول سال ۱۹۹۰ به کارگردانی سینتیا اسکات است؛ فیلمسازی که پیشتر با مستندِ برجستهی «از درون» (In the Shadow of the Sun, 1984) شناخته شده بود. نکتهی جذابِ این اثر، فرمِ ساختارشکنانهی آن است: هشت زنِ سالخورده با مجموعهای از سهصد سال تجربهی زیسته، بازیگران حرفهای نیستند؛ بلکه خودِ واقعیشان را با همان خاطرات و زخمهای حقیقی روی پرده میآورند. اسکات داستانی ساده را حول محور آنها شکل میدهد اما اجازه میدهد ماهیتِ مستندِ شخصیتها از لابهلای دیالوگها و سکوتها سر برآورد. همین دوگانگیِ واقعیت و داستان، فیلم را به میدانی کمنظیر برای روانکاویِ سینمایی بدل کرده است: ما نه با شخصیتهای منسجمِ یک فیلمنامهی کلاسیک، بلکه با «روانِ» زنانی سروکار داریم که در بستری داستانی، خویشتنِ خویش را روایت میکنند.
قصه از این قرار است: گروهی از زنان سالمند با اتوبوس راهیِ مراسمِ چهلمین سالگردِ فارغالتحصیلی از مدرسه هستند؛ راننده جاده را گم میکند، موتور ماشین از کار میافتد و تنها پناهِ آنها، خودروی قدیمیِ رانندهای است که برای آوردن کمک میرود. اما در میانهی راه، راننده باز نمیگردد و زنان در عمقِ طبیعتِ بیکران و دور از هرگونه ارتباطِ شهری، گم میشوند. این معلقبودنِ ظاهری، پوششی است برای تجربهای عمیقاً روانشناختی. فضای مرزی: جاده، جنگل و آستانهی دگرگونی …


دانلود از کافه بازار




























































































































![[امیرحسین نادری] منتظر چه باشیم؟](/news/u/2026-11-21/ettelaat-2tmjg.jpg)



































