بازار
«مریم جلالی»، معاون سابق صنایع دستی و هنرهای سنتی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، تغییر رویکرد در مواجهه با بازار صنایع دستی را ضروری می‌داند.
او در گفت‌وگو با ««پیام ما»» می‌گوید برای ورود مؤثر به بازارهای جهانی باید واژگان و مفاهیمی مانند فروش، مشتری، بازار، ویترین و نمایشگاه را از نو بررسی کرد؛ زیرا زنجیره ارزش صنایع دستی زمانی شکل می‌گیرد که ارزش فرهنگی محصول بتواند به ارزش اقتصادی نیز تبدیل شود. تنوع صنایع دستی اجازه نمی‌دهد برای همه محصولات نسخه‌ای یکسان پیچیده شود. بخشی از آثار محصولاتی خاص و گران‌قیمت‌اند که مخاطبان محدودی دارند و بخشی دیگر می‌توانند در زندگی روزمره مردم حضور داشته باشند. بنابراین، پیش از طراحی مسیر فروش باید مشخص شود هر محصول برای کدام گروه از مشتریان تولید می‌شود و قرار است چه نیازی را پاسخ دهد.
او بر ضرورت بازتعریف نسبت میان سنت و فناوری نیز تأکید می‌کند و می‌گوید حفظ اصالت لزوماً به معنای تکرار بی‌تغییر شکل‌های گذشته نیست؛ باید روشن شود کدام بخش از هویت و تکنیک اثر باید حفظ شود و در کدام بخش می‌توان از طراحی تازه، فناوری و تغییر متناسب با سلیقه مصرف‌کننده استفاده کرد. برای مثال، استفاده از خاتم در قاب عینک می‌تواند یک هنر سنتی را از شکل متعارف عرضه خارج کند و آن را به محصولی در پیوند با زندگی امروز تبدیل سازد.
به باور جلالی، این تغییر رویکرد به طراحی محصول محدود نمی‌شود. فروش یک شیء باید با روایت و معنای آن همراه شود؛ داستان یک هنر، شیوه تولید و هویت فرهنگی آن می‌تواند به ارزش محصول بیفزاید. همچنین، تولیدکننده منفرد باید بتواند در شبکه‌ای از طراحان، هنرمندان و فعالان بازار فعالیت کند. بسته‌بندی متناسب با استانداردهای جهانی، ارتباط مستمر با مشتری و عبور از فروش مقطعی در نمایشگاه‌ها به سمت ایجاد رابطه پایدار با بازار نیز در همین چارچوب قرار می‌گیرد. …
