مکعب‌های اورانیوم، شکست هسته‌ای آلمان نازی را افشا کردند!

به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از ساینس دیلی، دانشمندانی که در حال بررسی برنامه هسته‌ای مخفی آلمان نازی هستند، شواهدی را کشف کرده‌اند که نشان می‌دهد آخرین رآکتور آزمایشی آن به هیچ وجه به آن اندازه که قبلاً ادعا می‌شد، به مرحله بهره‌برداری نزدیک نبوده است. تجزیه و تحلیل مکعب‌های اورانیوم باقی مانده و اسناد زمان جنگ نشان می‌دهد که آلمان فاقد مقادیر عظیم اورانیوم و آب سنگین مورد نیاز برای عملیاتی کردن رآکتور خود بوده است.

در طول جنگ جهانی دوم، ایالات متحده تا حدودی به دلیل ترس از اینکه آلمان نازی ممکن است ابتدا بمب اتم بسازد، برای توسعه آن شتاب کرد. اما آلمان واقعاً چقدر به دستیابی به این هدف نزدیک شد؟

یک تحقیق علمی جدید نشان می‌دهد که برنامه هسته‌ای نازی‌ها بسیار دورتر از آن چیزی بود که فیزیکدان برجسته‌اش ادعا می‌کرد

محققان با بررسی مکعب‌های اورانیوم باقی‌مانده و شواهد تاریخی مستند قبلی، محدودیت‌های عمده‌ای را در آخرین راکتور هسته‌ای آزمایشی آلمان کشف کرده‌اند. یافته‌های آنها نشان می‌دهد که این پروژه صرفاً کمبود چند ماده نبود. این راکتور به اورانیوم و آب سنگین بسیار بیشتری نسبت به آنچه آلمان در طول جنگ در دسترس داشت، نیاز داشت.

مسابقه ساخت بمب اتمی

پروژه منهتن، تلاش مخفی آمریکا برای توسعه سلاح‌های هسته‌ای در طول جنگ جهانی دوم، تا حدودی با این احتمال که آلمان نازی ممکن است ابتدا به موفقیت مشابهی دست یابد، هدایت می‌شد. دانشمندان می‌دانستند که هر کسی که موفق شود می‌تواند به یک مزیت نظامی بی‌سابقه دست یابد.

یکی از مسیرهای ممکن برای دستیابی به بمب اتم شامل ساخت یک راکتور هسته‌ای بود که قادر به تولید پلوتونیوم باشد؛ یک عنصر رادیواکتیو که می‌تواند در سلاح‌های هسته‌ای استفاده شود. در داخل یک راکتور، اتم‌های اورانیوم تحت شکافت هسته‌ای قرار می‌گیرند؛ فرآیندی که در آن هسته‌های آنها از هم جدا می‌شوند و انرژی را همراه با ذرات اضافی به نام نوترون آزاد می‌کنند. تحت شرایط مناسب، آن نوترون‌ها واکنش‌های شکافت بیشتری را آغاز کرده و یک واکنش زنجیره‌ای پایدار ایجاد می‌کنند.

اگرچه آلمان نازی تحقیقات هسته‌ای را از طریق برنامه‌ای به نام Uranprojekt دنبال می‌کرد اما مورخان مدت‌هاست در مورد اینکه دانشمندان آن چقدر به توسعه یک راکتور عملیاتی نزدیک شده‌اند، بحث می‌کنند. …