اسپیسداتکام اعلام کرد که این سازمان باید به پرتاب منظم موشکهای غولپیکر خود ادامه دهد و هدفش انجام دستکم یک پرتاب در هر سال است. آیزاکمن میگوید موفقیت مأموریت آرتمیس ۲ در آوریل ۲۰۲۶ نشان داد که برنامه فضایی آمریکا در مسیر امیدوارکنندهتری برای بازگشت انسان به سطح ماه قرار گرفته است؛ اما تحقق این هدف به پرتابهای مداوم و توسعه توانمندیهای فنی نیاز دارد.
این اظهارات در شرایطی مطرح میشود که ناسا پس از موفقیت آرتمیس ۲، خود را برای مراحل بعدی برنامه بازگشت انسان به ماه آماده میکند. این سازمان در نظر دارد با استفاده از موشک غولپیکر اسپیس لانچ سیستم (SLS)، مأموریتهای سرنشیندار بیشتری را به فضا بفرستد و در نهایت زمینه را برای فرود دوباره فضانوردان روی ماه و حضور پایدار انسان در آن فراهم کند.
به گفته آیزاکمن، ناسا در آوریل ۲۰۲۶ مأموریت موفق آرتمیس ۲ را انجام داد و قصد دارد در سال ۲۰۲۷ نیز مأموریت بعدی این برنامه را پرتاب کند. آرتمیس ۳ برخلاف آنچه آنچه قبلاً انتظار میرفت، مأموریت فرود روی ماه نخواهد بود؛ بلکه فضانوردان را به مدار نزدیک زمین میبرد تا فرایندهای اتصال فضاپیمای اوراین به ماهنشینهای تجاری برنامه آرتمیس آزمایش شوند.
در آن مأموریت، کپسول اوراین باید با یک یا هر دو ماهنشین منتخب ناسا، یعنی استارشیپ اسپیسایکس و بلومون بلو ارجین، ملاقات و اتصال مداری انجام دهد. این آزمایشها گام مهمی برای آمادهسازی مأموریتهای بعدی و فرود فضانوردان روی ماه محسوب میشوند.
آیزاکمن هشدار میدهد که نتیجه رقابت آمریکا و چین صرفاً به برتری در اکتشافات فضایی محدود نخواهد شد …


دانلود از کافه بازار




























































