این گردهمایی بزرگ دیپلماتیک که رهبران و وزرای خارجه دهها کشور جهان را در یک مکان گرد هم میآورد، امکان گفتوگوهای مستقیم، غیررسمی و چندجانبه را فراهم میکند که در شرایط عادی و از طریق کانالهای معمول دیپلماتیک به سختی قابل دستیابی است.
ایران میتواند با حضور فعال و هماهنگ در این اجلاس، ضمن تقویت روابط با کشورهای دوست و همسو، گامهای عملی برای بازسازی روابط خود با کشورهای عربی و اروپایی بردارد و حتی پیامهایی را با ایالات متحده آمریکا برای احیای تفاهمنامه اسلامآباد رد و بدل کند.
از دست دادن چنین فرصتی نه تنها به معنای نادیده گرفتن یک ظرفیت دیپلماتیک مهم است، بلکه میتواند زیانهای سیاسی و اقتصادی قابل توجهی به همراه داشته باشد که جبران آنها در آینده دشوار خواهد بود.
در شرایط کنونی که تنشهای منطقهای و بینالمللی همچنان بر مناسبات ایران سایه افکنده است، حضور در مجمع عمومی سازمان ملل فرصتی استثنایی برای نمایش دیپلماسی فعال و هوشمندانه فراهم میآورد. ایران میتواند با هماهنگی دقیق با کشورهای دوست در گروههایی مانند جنبش عدم تعهد، بریکس و شرکای شرقی خود، موضعی منسجم و قدرتمند در برابر فشارهای یکجانبه اتخاذ کند.
این هماهنگی نه تنها مشروعیت بینالمللی مواضع ایران را تقویت میکند، بلکه فضای مساعدتری برای مذاکرات دوجانبه و چندجانبه ایجاد مینماید.
همزمان، بازسازی روابط با کشورهای عربی که در سالهای اخیر فراز و نشیبهای متعددی را تجربه کرده، از طریق دیدارهای حاشیهای و گفتوگوهای غیررسمی امکانپذیر است.
بسیاری از کشورهای عربی منطقه به دنبال کاهش تنش و گسترش همکاریهای اقتصادی و امنیتی هستند و اجلاس نیویورک میتواند نقطه آغازی برای گفتوگوهای سازنده در این زمینه باشد. بهبود روابط با جهان عرب نه تنها به نفع ثبات منطقه است، بلکه فرصتهای اقتصادی جدیدی در حوزههایی مانند تجارت، انرژی و سرمایهگذاری مشترک ایجاد میکند.
از سوی دیگر، کشورهای اروپایی نیز که در سالهای گذشته به دلایل مختلف فاصله گرفتهاند، همچنان به دنبال حفظ کانالهای ارتباطی با ایران هستند. …
