او با اشاره به تجربه سالهای ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶ گفت نرخ بهره بینبانکی در آن دوره به حدود ۳۶ تا ۳۷ درصد رسید و سیاست افزایش نرخ سود برای کاهش تورم به کار گرفته شد. از نگاه دلانگیزان، اقدام اخیر بانک مرکزی در مسیر درستی قرار دارد، اما باید زودتر انجام میشد تا امکان مهار تورم در سطح پایینتری فراهم شود.
این کارشناس اقتصادی معتقد است افزایش نرخ بهره میتواند در کوتاهمدت و میانمدت اثر محدودی بر کاهش تورم داشته باشد، اما بهتنهایی برای کنترل پایدار آن کافی نیست. به گفته او، بدون اصلاح نظام بودجهریزی و شیوه تأمین مالی دولت، سیاست پولی نمیتواند به نتیجه بلندمدت مورد انتظار برسد. رقابت بانکها برای جذب سپرده باید آزاد شود
دلانگیزان افزایش نرخ سود را ضروری دانست و پیشنهاد کرد بانکها برای جذب سپرده و تأمین منابع، امکان رقابت بیشتری داشته باشند. از نظر او، سیاستگذار نباید تمام نرخهای سود را به شکل دستوری تعیین کند؛ بلکه باید شرایطی فراهم شود تا بانکها متناسب با نیاز منابع خود و شرایط اقتصادی، نرخهای بالاتری پیشنهاد دهند.
او هشدار داد پایین نگه داشتن نرخ بهره در شرایط تورمی شدید، به معنای تحمیل نرخ سود واقعی منفی به سپردهگذاران است. در چنین وضعیتی، افرادی که دارایی خود را به شکل ریال نگهداری میکنند، با کاهش قدرت خرید مواجه میشوند؛ زیرا بازده سپردههایشان از نرخ تورم عقب میماند.
این استاد دانشگاه در عین حال تأکید کرد آزادی رقابت برای جذب سپرده نباید به معنای رها کردن شبکه بانکی باشد. بانک مرکزی باید مراقب باشد منابع جذبشده از مردم به جای فعالیتهای بانکی و اعطای تسهیلات، صرف خرید مستغلات، شرکتداری، معاملات سهام، طلا و فعالیتهای سوداگرانه نشود. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































