شاید انتظار معمول از مدیریت شهری و وزارت میراث فرهنگی نیز همین باشد؛ حفظ بافت تاریخی و بناهای ارزشمند تهران و محله سنگلج بهعنوان یکی از محلههای اولیه تهران. اما در عمل، اتفاقی دقیقاً خلاف این انتظار در بافت تاریخی سنگلج در حال رقمخوردن است.
خانههای قدیمی بهجای آنکه حفظ و مرمت شوند، یا تخریب میشوند یا بهراحتی به کارگاه و انبار تبدیل میشوند. وقتی یک بنای تاریخی به کارگاه یا انبار تبدیل میشود، دیگر برای صاحب آن، هویت و ارزش تاریخی بنا اهمیتی ندارد. بنا باید خود را با نیازهای کارگاه یا انبار هماهنگ کند و در این مسیر، هر تغییری که لازم باشد، در آن ایجاد میشود. اگر سری به داخل بعضی از این بناها بزنید، گاهی دیگر چیزی از ساختار و هویت اولیه خانه باقی نمانده است.
در چنین شرایطی، بهجای رفتوآمد خانوادهها و گردشگران در محله، این کارگران و خودروهای جابهجایی بار هستند که بر فضای محله سنگینی میکنند؛ اتفاقی که بهتدریج کیفیت زندگی ساکنان و ماهیت تاریخی محله را تحتتأثیر قرار داده است. چه شد که مدیران شهری اینگونه به جنگ با بافت تاریخی و هویت ارزشمند شهر برخاستند؟
کار اما به همینجا ختم نمیشود. در سالهای اخیر، کارگاههای طلاسازی نفوذ گستردهای در محله سنگلج پیدا کردهاند. این کارگاهها علاوه بر ایجاد تغییرات گسترده در داخل بناهای قدیمی محله، پا را فراتر گذاشته و ظاهر بیرونی برخی از این خانهها را نیز با نردهکشی و تغییرات دیگر دستخوش دگرگونی کردهاند؛ تغییراتی که چهره تاریخی کوچهها و بناهای محله را مخدوش میکند.
اما حتی این هم پایان ماجرا نیست. امروز، در کنار نگرانی درباره تخریب تدریجی بافت و بناهای تاریخی، موضوع سلامت ساکنان … …
