این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
گویا رسواییها دیگر اثرگذاری گذشته را ندارند. با نگاهی به این زنجیره فجایع، شاید وسوسه شوید که برای از بین رفتن مفهوم «شرم» در زندگی سیاسی آمریکا احساس تاسف کنید. در سال۲۰۱۵، «عزرا کلاین» بیشرمی دونالد ترامپ را نشانهای از «قدرت» او نامید؛ زیرا وقتی با اظهارات خارج از عرف سیاسیاش مواجه میشد، حتی یک قدم هم عقبنشینی نمیکرد. اگرچه ترامپ نظریه خود مبنی بر اینکه میتواند «در وسط خیابان پنجم به یک نفر شلیک کند» و همچنان رأیدهندگانش را حفظ کند به بوته آزمون نگذارده، اما موقعیت سیاسی او با وجود محکومیتها و کسب درآمدهای میلیاردی در زمان تصدی مسوولیت، همچنان استوار باقی مانده است.«آماندا تاب» در یادداشتی برای نیویورکتایمز نوشت؛ اما با وجود تمام مطالبی که درباره بیشرمی در دوران ترامپ نوشته شده، این پدیده منحصر به آمریکا نیست و ابعادی جهانی دارد. بهعنوان مثال، سخت میتوان بیشرمی سیاستمداران آمریکایی را مسوول ماندن نخستوزیر سوسیالیست اسپانیا در قدرت دانست؛ آن هم درحالیکه دولت و خانوادهاش با موجی از رسواییها دستوپنجه نرم میکنند. در واقع، تحقیقات علوم سیاسی نشان میدهد که ریشه مساله نه نابودی شرم است و نه پدیدهای منحصر به آمریکا. مطالعات در سراسر جهان گواهی میدهند که قطبیشدن شدید فضای حزبی، زنجیرهای را که در گذشته باعث میشد تخلفات سیاسی به عواقب سنگین منجر شوند، از هم گسیخته است. …



































































































































































