ایران از نخستین دوره بازیهای آسیایی در سال ۱۹۵۱ دهلی نو در این رقابتها حضور داشته و در طول بیش از ۷ دهه، نام بسیاری از قهرمانان بزرگ ورزش کشور با بازیهای آسیایی گره خورده. ورزشهایی مانند کشتی، وزنهبرداری و تکواندو در سالهای مختلف ستونهای اصلی مدالآوری ایران بودهاند و در کنار آنها، رشتههایی همچون ووشو، تیراندازی، دوومیدانی، کاراته و شماری دیگر نیز سهم قابل توجهی در کارنامه ایران داشتهاند.
کاروان ایران در بعضی ادوار توانسته در جمع مدعیان اصلی جدول مدالها قرار بگیرد و حتی به رتبههای بالای ردهبندی قارهای برسد. در مقابل، بعضی دورهها نیز با کاهش تعداد مدالها و عقبنشینی ایران در جدول همراه بوده؛ فراز و فرودهایی که نشان میدهد موفقیت در بازیهای آسیایی بیش از آنکه حاصل درخشش چند ستاره باشد، به کیفیت برنامهریزی، پشتوانهسازی و وضعیت رشتههای پایه و مدالآور وابسته است.
در این میان، بازیهای آسیایی برای ایران همواره فرصتی برای ظهور نسل تازه قهرمانان نیز بوده است. بسیاری از چهرههایی که بعدها به ستارههای جهان و المپیک تبدیل شدند، نخستین نشانههای درخشش خود را در همین رقابتها به نمایش گذاشتند. از این منظر، نتایج ایران در بازیهای آسیایی را نمیتوان صرفاً با تعداد مدالهای طلا، نقره و برنز سنجید. این بازیها در مقاطع مختلف ویترینی برای سنجش ظرفیت ورزش ایران و محکی برای آینده آن بودهاند.
حالا در آستانه بازیهای آسیایی ناگویا، تاریخ دوباره ورق خورده. کاروان ایران با مجموعهای از قهرمانان باتجربه و ورزشکاران جوان راهی این رقابتها شده؛ نسلی که بخشی از آنها برای حفظ جایگاه ایران آمدهاند و بخشی دیگر برای ساختن فصل تازهای از تاریخ ورزش کشور. …
