وی افزود: برآورد ایرانخودرو این است که حاصل این سیاست، دستکم ۳۰۰ هزار میلیارد تومان زیان به ایرانخودرو و سایپا از محل فاصله میان قیمت تمامشده و قیمت فروش بوده است در حالی که در صورت فراهم بودن شرایط مناسب، امکان ایجاد حداقل ۳۰۰ هزار میلیارد تومان سود نیز وجود داشت. به گفته ایمانی، در مجموع حدود ۶۰۰ هزار میلیارد تومان از ظرفیت مالی صنعت خودرو خارج شده است.
ایمانی با بیان اینکه بخشی از این منابع نیز به مصرفکننده واقعی نرسید، گفت: در این شرایط شبکهای از واسطهگری و دلالی شکل گرفت و حتی کارتهای ملی برای خرید خودرو مورد استفاده قرار گرفت. وی افزود که دولت نیز از محل مالیات بر ارزش افزوده و مالیات عملکرد با عدمالنفع قابل توجهی مواجه شده است.
رئیس هیاتمدیره ایرانخودرو ادامه داد: هزینه توسعه کامل یک پلتفرم جدید در شرایط امروز حدود ۱۰ همت برآورد میشود و اگر منابع صنعت در سالهای گذشته از بین نمیرفت، هر یک از خودروسازان میتوانستند طی چهار سال دو یا سه پلتفرم جدید توسعه دهند. به گفته وی، کمبود منابع مالی در نهایت توان صنعت برای توسعه محصول و بهروزرسانی سبد محصولات را محدود کرده است. تامین مالی و تغییر شرایط خرید قطعات
ایمانی محدودیتهای تامین مالی را از دیگر چالشهای صنعت خودرو دانست و گفت: در شرایط سیاستهای انقباضی بانک مرکزی، تامین مالی حتی برای سرمایه در گردش با چالش مواجه است و تامین مالی سرمایهگذاریهای بلندمدت نیز سالهاست به شکل مناسبی از سوی شبکه بانکی انجام نمیشود.
وی افزود: در گذشته امکان گشایش اعتبار اسنادی و پرداخت بخشی از وجه در زمان خرید وجود داشت، اما اکنون در بسیاری از موارد باید ۱۰۰ درصد وجه پرداخت شود. با توجه به محدودیتهای نقلوانتقال پول، ممکن است دو تا سه ماه زمان لازم باشد تا قطعه به کارخانه برسد، تولید انجام شود و منابع مصرفشده از محل فروش جایگزین شود؛ موضوعی که فشار زیادی بر سرمایه در گردش شرکت وارد میکند. محدودیتها و هزینههای تحمیلی …
