جوانگرایی چه میشود؟
بعید است هیچ مربیای در تاریخ تیم ملی ایران تا به این اندازه برای جوان کردن تیم تحت فشار قرار گرفته باشد. ایران در عصر امیر قلعهنویی و برخلاف وعدههای او، تبدیل به مسنترین تیم ممکن شده که رکوردهای منحصر به فردی را در همین جام جهانی اخیر ثبت کرده؛ اولین آنها اینکه دومین تیم پیر در بین ۴۸ تیم حاضر بود و مهمتر از آنکه پیرترین ترکیب تاریخ ادوار جام جهانی را به زمین مسابقه فرستاد. از این رو، انتظارها به سر رسیده و همگان منتظر پوستاندازی واقعی در تیم ملی هستند؛ تیمی که بازیکنان کلیدیاش مرز ۳۰ سال را رد کرده و تعدادی از آنها ۳۵، ۳۶ و حتی ۳۸ ساله هستند! این موضوع باعث شده قلعهنویی در دوره گذار واقعی قرار بگیرد؛ او این بار اگر هم تمایل چندانی نداشته باشد، ناگزیر است به این سمت حرکت کند؛ چراکه جوانان مهمی در فوتبال ایران رشد کرده که عبور از آنها بهانههایی بسیار جدی میخواهد.
بهانهای در کار نیست
قلعهنویی، سرمربی تیم ملی ایران، که این روزها گمانهزنی درباره رقم قراردادش با فدراسیون فوتبال رو به فزونی است، پیش از این به بهانه اینکه تیم ملی جای جوانگرایی نیست، به بهانه آنکه در باشگاهها از بازیکنان جوان استفاده نمیشود، تیم ملی را پیر نگه داشت. با این وجود، در این فصل و به طور مشخص بعد از رقابتهای جام جهانی، باشگاههای ایرانی اقبال زیادی به جوانان نشان داده و حالا جوانان بسیاری تبدیل به مهرههای کلیدی در این باشگاهها شدهاند. دست بر قضا، این رویه در باشگاههای بزرگ ایران هم در پیش گرفته شده و حالا امیر بهانهای برای اینکه چون باشگاهها جوانگرایی نکرده، تیم ملی مسن مانده، هم نخواهد داشت.
مدافعان تازه علیه پیرمردهای خط دفاعی …
