بنیامین نتانیاهو، با نفوذ گسترده در ساختارهای سیاسی، اجرایی، نظامی و امنیتی رژیم صهیونیستی طی حدود ۱۹ سال نخستوزیری، قدرت قابل توجهی کسب کرده است. منتقدان، قدرت او را فراتر از جایگاه یک نخستوزیر منتخب توصیف میکنند و حامیانش او را «کینگ» مینامند. نتانیاهو همچنین نفوذ قابل توجهی در حوزه رسانه ایجاد کرده است، به طوری که اتهام تلاش برای اثرگذاری بر رسانهها در راستای منافع شخصی، یکی از محورهای پروندههای فساد او بوده است. ساختار قضایی تنها بخشی از حاکمیت بود که نتانیاهو کنترل مستقیمی بر آن نداشت، اما ائتلاف او در دولت اخیر تلاش کرد قوانین مربوط به آن را تغییر دهد؛ طرحی که با اعتراضهای گسترده و تحولات امنیتی و نظامی روبهرو شد و تنها بخشی از اهداف آن پیش رفت.
یکی از مهمترین ابزارهای سیاسی نتانیاهو برای حفظ جایگاه خود، پیوند زدن نامش با مسئله امنیت بوده است. او در سالهای نخستوزیری خود از بحرانهای خارجی برای مدیریت فشارهای داخلی استفاده کرده و خود را فردی توانمند برای مقابله با تهدیدهای امنیتی معرفی کرده است. ایران نیز بخش مهمی از این راهبرد بوده و نتانیاهو بارها درباره برنامه هستهای ایران هشدار داده و تهران را به تلاش برای دستیابی به سلاح هستهای متهم کرده است. این رویکرد به عنوان بخشی از تلاش او برای تقویت تصویر «آقای امنیت» در میان افکار عمومی رژیم صهیونیستی ارزیابی شده است، جایی که او ابتدا تهدید ایران را بزرگ جلوه داده و سپس خود را فردی معرفی میکند که توان مقابله با این تهدید … …
