شرق: آیتالله العظمی حسین وحید خراسانی، از مراجع عالیقدر شیعه، پس از سالها فعالیت علمی، تدریس و تربیت شاگردان، درگذشت. رحلت آیتالله العظمی حسین وحید خراسانی، از مراجع عالیقدر جهان تشیع و استادان برجسته حوزههای علمیه، پایان یک دوره طولانی از حضور یکی از چهرههای اثرگذار فقاهت معاصر است؛ شخصیتی که حیات علمی و دینی او را باید در پیوند میان سه ساحت اساسی فهم کرد؛ ژرفاندیشی در فقه و اصول، تربیت نسلهایی از عالمان و فاضلان حوزه و اهتمام مستمر به صیانت از معارف و شعائر اهلبیت عصمت و طهارت(ع). او از جمله عالمانی بود که بخش مهمی از عمر خویش را نه در عرصه حضورهای مقطعی، بلکه در متن سنت دیرپای تعلیم و تحقیق حوزوی سپری کرد و از رهگذر دههها تدریس، مباحثه، اجتهاد و تربیت شاگردان، در شکلگیری بخشی از حیات علمی حوزههای علمیه معاصر نقشآفرین شد. از این منظر، بزرگداشت مقام او صرفا یادکرد یک مرجع دینی نیست، بلکه فرصتی برای بازخوانی جایگاه فقاهت، نسبت علم و تعهد دینی و نقش مرجعیت در استمرار هویت تاریخی تشیع است.
آیتالله وحید خراسانی در نخستین روز فروردین سال ۱۳۰۰ شمسی در نیشابور دیده به جهان گشود. آغاز تحصیلات دینی او در مشهد رقم خورد؛ شهری که در آن روزگار یکی از کانونهای مهم دانش دینی و پرورش عالمان شیعه به شمار میرفت. او پس از فراگیری ادبیات عرب و گذراندن مراحل مقدماتی و سطوح حوزوی، از محضر استادان برجسته آن دوره بهره گرفت و بهتدریج مسیر مطالعات تخصصی خود را در فقه، اصول و علوم عقلی دنبال کرد. حضور در درس خارج فقه آیات عظام میرزا مهدی اصفهانی و آشتیانی، زمینهساز تعمیق مبانی اجتهادی او شد. همچنین بهرهگیری از محضر استادانی چون میرزا ابوالقاسم الهی و میرزا مهدی آشتیانی در علوم عقلی، نشاندهنده گستره مطالعات علمی او در کنار دانشهای نقلی بود. در سال ۱۳۲۷، دیدار و مذاکرات علمی او با آیتالله سیدمحمد حجت کوهکمری در شهر ری به دریافت اجازه اجتهاد مطلق انجامید؛ رخدادی که جایگاه علمی و توانایی استنباط فقهی او را در همان سالهای جوانی بازتاب میداد. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































