این آسایشگاه در سال 1984 تکمیل شد و مجموعه ای گسترده شامل سینما، رستورانی دایره ای شکل در دو طبقه، استخر و تراس های پلکانی و فضای سبز را در خود جای داده بود. این مجموعه در سال های فعالیت خود به مقصدی محبوب برای گردشگران تبدیل شد و حتی ساکنان محلی برای تماشای فیلم های هندی به آن مراجعه می کردند.
پس از زلزله اسپیتاک در سال 1988، این ساختمان برای اسکان بازماندگان زلزله مورد استفاده قرار گرفت و بعدها پناهجویانی از باکو نیز در آن ساکن شدند.
در دهه 1990و پس از خصوصی سازی مجموعه، روند تخریب و غارت تدریجی آن آغاز شد و بسیاری از اجزای قابل برداشت ساختمان از بین رفتند. امروز سازه بتنی باقی مانده از این آسایشگاه، با فرم های هندسی و تراس های پلکانی خود، یکی از نمونه های شاخص معماری شوروی در ارمنستان به شمار می رود.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر در ایران «واقعا چه کسی تصمیم میگیرد؟» خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل پرواز را به خاطر بسپار، پرنده مردنی است (+صدا) اشتراک گذاری : مهدی طائب: یهودیان بهترین بی سیمها را میسازند، حضرت موسی یادشان داده بیشتر بخوانید: ساناتوریم دروژبا؛ دنیای عجیب اقامتگاه تفریحی شوروی (+عکس) معماری پرشکوه ولی متروک شوروی ؛ از سینمایی در گرجستان تا خانه نویسندگان ارمنستان (تصویری) تماشاخانه یکی از ماندگارترین سکانسهای فرار از زندان تاریخ سینما (تماشا کنید) گاز به شمال میرسد یا نمیرسد / زمزمههای زمستانی سخت مثل سال ۸۶ یا شاید بدتر؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران
