در عین حال، هیچکس نباید شک کند که وداع او از تیم ملی آرژانتین، بنا بر گفته افراد آگاه پیرامون آلبیسلسته، اکنون به عنوان حفرهای عمیق احساس میشود. هیچ تسلایی برای آرژانتینیها و هواداران فوتبال وجود ندارد. و تا حدی این موضوع طبیعی است. با این حال، میتوان به امید چسبید.
همیشه وداع اسطورهها پیامد یا دوران گذر یکسانی نداشته است. اگرچه روزی همهچیز سیاه به نظر میرسید، اما در نهایت خورشید طلوع کرد. روزی که لئو در سال ۲۰۲۱ با چشمان گریان بارسا را ترک کرد، بسیاری تهدید کردند که تلویزیون را خاموش خواهند کرد. و شگفتا که فقط دو سال بعد، پس از تلاشهای ناموفق برای جانشینی و عجله در واگذاری شماره ۱۰ به آنسو فاتی، لامین یامال ظاهر شد.
و او اکنون در حال لذت بردن و لذت بخشیدن است بدون اینکه کسی دلتنگ چیزی شود، هرچند که تیم رویایی و دوران گواردیولا در حافظه همگان باقی مانده است.
این روند در مورد بزرگترینها تکرار شده است. با رفتن یک پادشاه، پادشاه دیگری میآید. همه آنها ابتدا نقش خود را در تیم ملی کنار گذاشتند تا مدتی بیشتر روی باشگاههای خود تمرکز کنند، بدون سفرهای طولانی یا اردوهای بیپایان. و جالب اینجاست که در سنی بسیار مشابه، یعنی سی سالگی، این اتفاق افتاد. لحظهای که اسطورهها زندگیشان را تغییر دادند، درام و وحشت فضا را فرا گرفت انگار زمین دیگر قرار نیست سرسبز شود. اما شگفتا که در بسیاری از این موارد، آنچه در ادامه رخ داد هیچ ارتباطی با انتظارات نداشت.
درباره پله هنگام ترک برزیل بحث وجود دارد که بستگی به این دارد که آمار صحبت کند یا احساسات. اسپانیا چند ماه پس از رفتن دیاستفانو اولین قهرمانی خود در جام ملتهای اروپا را به دست آورد. و هلند یک سال پس از رفتن کرویف نایبقهرمان جهان شد. از میان پنج نفر برتر که مسی بدون شک پرچمدار آنهاست، تنها مارادونا بود که واقعاً افسردگی خاصی بدون نسخه … …


دانلود از کافه بازار
















































































