بازار
بررسی سوابق منتشرشده نشان می‌دهد روکش آسفالت این محور سال‌ها در فهرست وعده‌ها و برنامه‌های راهداری شهرستان دماوند قرار داشته، اما هنوز درباره تکمیل مسیر تا تمیسیان و رفع نقاط پرخطر آن ابهام وجود دارد.
در شرق دماوند، جاده‌هایی وجود دارند که شاید در نقشه‌های بزرگراهی کشور چندان به چشم نیایند، اما برای ساکنان روستاها، مسیر اصلی زندگی روزمره‌اند؛ راه‌هایی که دانش‌آموزان، کشاورزان، کارگران، خانواده‌ها و خودروهای امدادی هر روز از آنها عبور می‌کنند و کیفیتشان مستقیماً با امنیت و کیفیت زندگی مردم ارتباط دارد.
محور مرا -تمیسیان یکی از همین مسیرها است؛ مسیری روستایی در محدوده دهستان تاررود که روستاهایی مانند مرا، تمیسیان و کاجان را به یکدیگر و به شبکه راه‌های منطقه متصل می‌کند، به‌گونه‌ای که کاجان در محدوده دهستان تاررود قرار دارد و تمیسیان نیز در نزدیکی آن واقع شده است.
طرحی که سال‌ها مطالبه مردم بود
موضوع روکش این مسیر البته مسئله تازه‌ای نیست. در سال‌های گذشته، مسئولان شهرستان دماوند از تأمین اعتبار برای روکش آسفالت راه‌های روستایی از جمله مرا و تمیسیان خبر داده بودند.
پیش از این، رضا طاهرخانی، فرماندار سابق دماوند، در زمان مسئولیت خود اعلام کرده بود، اعتبار روکش آسفالت راه روستایی گرمابسرد، مرا، تمیسیان، اچونک و روستاهای محور دلیچایی جذب شده و پروژه‌ها در مرحله تمهید پیمانکار و انعقاد قرارداد قرار دارند، برای این مجموعه پروژه‌ها نیز ۲۸ میلیارد ریال اعتبار پیش‌بینی شده بود.
اما فاصله میان «قرار گرفتن پروژه در برنامه» و «رسیدن عملیات به مقصد نهایی» همان نقطه‌ای است که امروز برای اهالی تمیسیان اهمیت دارد. …
