وی تصریح کرد: قطعنامههای کشوری از این دست، اصول منشور ملل متحد از جمله برابری حاکمیتی دولتها، عدم گزینشیعملکردن و عدم مداخله را نقض میکنند. این قطعنامهها بدون مذاکره با هیچ طرفی و بدون حصول توافق با هیچکس، سالبهسال از سوی همان حلقه محدود از دولتها بهعنوان ابزاری برای اعمال فشار سیاسی و در راستای پیگیری اهداف ژئوپلیتیکی تحمیل میشوند. چنین قطعنامههایی موجب فرسایش اعتماد و تضعیف گفتوگوی واقعی میشوند و هیچ کمکی به بهبود زندگی مردم عادی نمیکنند.
درزی افزود: کارنامه عملی این قطعنامههای سالانه روشن است. چنین قطعنامههایی نه وضعیت حقوق بشر حتی یک شهروند ایرانی را بهبود بخشیدهاند و نه به نقض واقعی حقوق مردم ایران در نتیجه تجاوز نظامی و تحریمهای غیرقانونی پرداختهاند.
سفیر و کاردار ایران در سازمان ملل اضافه کرد: تنها نتیجه آنها تشدید دوقطبیسازی، تقویت رویکردهای گزینشی و خدشهدارشدن هرچه بیشتر اعتبار نظام حقوق بشری سازمان ملل متحد در نگاه بخش بزرگی از اعضای این سازمان بوده است. تداوم این رویه نهتنها موجب تقویت حقوق بشر نمیشود، بلکه با آشکارساختن امکان بهرهبرداری از این نظام در خدمت دستورکارهای محدود سیاسی، آن را تضعیف میکند. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































