تحول در وضعیت سلامت کودکان تنها حاصل درمان بهتر بیماریها نبود، بلکه پیشگیری نیز نقشی تعیینکننده در این مسیر پیدا کرد. واکسیناسیون با ایجاد آمادگی در سیستم ایمنی، این امکان را فراهم کرد که بدن پیش از رویارویی جدی با یک عامل بیماریزا، شناخت لازم برای مقابله با آن را داشته باشد و به این ترتیب، پزشکی توانست بهجای آنکه تنها پس از بروز بیماری وارد عمل شود، بخشی از مسیر بیماری را پیش از آغاز متوقف کند.
اهمیت این دستاورد زمانی بیشتر روشن میشود که بدانیم واکسنها در طول زمان از مقابله با تعداد محدودی از بیماریهای خطرناک فراتر رفته و برای بیماریهای متعدد، امکان پیشگیری ایجاد کرده است و تفاوت برنامههای واکسیناسیون کشورها نیز نشان میدهد که سیاستهای سلامت عمومی، شرایط بیماریها و امکانات نظامهای بهداشتی در تعیین واکسنهای مورد استفاده نقش دارند، با این حال، اصل مشترک، کاهش خطر ابتلا و پیامدهای جدی بیماریهای عفونی است.
شناخت سازوکار واکسن میتواند نگاه دقیقتری نسبت به اهمیت آن ایجاد کند. واکسن قرار نیست بدن را به بیماری واقعی مبتلا کند، بلکه با معرفی کنترلشده بخشی از عامل بیماریزا یا ساختاری مرتبط با آن، سیستم ایمنی را برای شناسایی و مقابله آماده میسازد. در واقع، واکسیناسیون فرصتی است تا بدن پیش از مقابله واقعی، تجربهای ایمن از شناخت عامل بیماری داشته باشد و در زمان رویارویی با بیماری، واکنش مؤثرتری نشان دهد.
واکسیناسیون کودکان؛ روایت یک تحول بزرگ پزشکی …
