توافقنامهای است بین صاحب (مالک) تجهیزات، دارایی ثابت و منقول فردی (حقیقی یا حقوقی) که از آن استفاده میکند، که با شرایط معین برای مدت زمان معلوم و در ازای مالالاجارههای متناوب تنظیم میگردد. این قرارداد مکتوب است که در حال حاضر در قالب قرارداد اجاره به شرط تملیک و فروش اقساطی در شرکتهای واسپاری موجود کشور انجام میشود.
نکته: تیپ قراردادهای فوق توسط بانک مرکزی ابلاغ و نظارت بر آن اعمال میشود. لیزینگ از نظر مالکیت
الف. شامل لیزینگهای بانکی (مانند سپهر صادرات ـ پاسارگاد ـ پارسیان ـ ملت و …)
ب. لیزینگهای وابسته ـ در مالکیت تولیدکنندگان بزرگ (ایرانخودرو ـ هیکو ـ رایان سایپا)
ج. مستقل یا وابسته به موسسات مالی و اعتباری است. طبقهبندی از نظر بازار مصرف لیزینگ
لیزینگ خرد: تمرکز بر تجهیزات ارزان مانند دستگاههای کپی، لوازم خانگی، تجهیزات پزشکی
بازار متوسط: تمرکز بر خودرو، تجهیزات حملونقل، ماشینآلات صنعتی
بازار کلان: تمرکز بر خرید و اجاره هواپیما، کشتی، خطوط تولید، مسکن انواع لیزینگ از نظر حوزه حرفهای عملیاتی
لیزینگ عملیاتی: 100 درصد بهای مورد اجاره توسط موجر تأمین میشود.
لیزینگ مالی و سرمایهای: مالالاجاره در انتهای مدت توسط مستأجر تأمین و مالکیت منتقل میشود.
لیزینگ اجارهای: مالک در پایان قرارداد مالک مورد اجاره است (اجاره به شرط تملیک).
لیزینگ کمکفروش: تولیدکننده از این تکنیک بهعنوان روشی برای فروش بیشتر محصولات بهصورت قسطی عمل میکند.
لیزینگ اهرمی (اتکایی): در خرید تجهیزات سنگین مانند هواپیما و کشتی (شرکتهای لیزینگ با یکدیگر مشارکت میکنند).
لیزینگ مجدد (Lease-Back): خرید مجدد ارزش اسقاطی توسط شرکت لیزور. لیزینگها میتوانند با در اختیار گرفتن داراییهای سرمایهای (منقول و غیرمنقول)، سرمایه در گردش مخاطبان را تامین مالی کرده و به روند تولید و چرخه اقتصادی کمک کنند.
لیزینگ بینالمللی: موجر و مستأجر از دو کشور برای انتقال کالای سرمایهای (خط تولید) اقدام میکنند.
لیزینگ پرخطر: مشارکت در تأمین مالی تولیدکننده و در اختیار گرفتن سهام. …
