سپهر خرمی: تیم ملی والیبال ایران در آخرین گام برای رسیدن به طلای قهرمانی مردان آسیا، مقابل ژاپن میزبان کم آورد تا مأموریت بزرگ روبرتو پیاتزا و شاگردانش در فوکوئوکا با مدال نقره به پایان برسد. ایران که پیش از فینال تمام مسابقات خود را با پیروزی پشت سر گذاشته بود و بدون شکست به دیدار پایانی رسیده بود، در بازی سرنوشتساز برابر ژاپن شکست خورد و از رسیدن به عنوان قهرمانی بازماند؛ شکستی که فقط از دست رفتن یک جام قارهای نبود. قهرمان این دوره از مسابقات، سهمیه مستقیم آسیا برای حضور در بازیهای المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس را نیز به دست میآورد و به همین دلیل، دیدار فینال ارزش و حساسیتی فراتر از یک مسابقه معمول داشت. ایران با این نایبقهرمانی سهمیه حضور در جام جهانی ۲۰۲۷ را گرفت، اما برای رسیدن به المپیک باید همچنان منتظر مسیرهای بعدی انتخابی بماند.
از ناکامی در لیگ ملتها تا مأموریت بزرگ ژاپن
شاید مهمترین نکته درباره عملکرد تیم ملی والیبال ایران در قهرمانی آسیا، فاصلهای باشد که میان این مسابقات و تورنمنت قبلی تیم ایجاد شد. شاگردان روبرتو پیاتزا پیش از سفر به ژاپن، لیگ ملتهای ۲۰۲۶ را با شرایطی بسیار متفاوت پشت سر گذاشته بودند؛ رقابتهایی که برای ایران چندان موفقیتآمیز نبود و تیم ملی در نهایت در رده پانزدهم قرار گرفت. به همین دلیل، قهرمانی آسیا برای پیاتزا فقط یک فرصت برای کسب مدال نبود؛ فرصتی بود برای بازگرداندن اعتمادبهنفس به تیمی که در ماههای گذشته نتوانسته بود ثبات لازم را در سطح بینالمللی نشان دهد. قهرمان قاره آسیا مستقیم راهی المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس میشد و سه تیم اول نیز سهمیه حضور در جام جهانی ۲۰۲۷ را به دست میآوردند. بنابراین ایران برای رسیدن به هر دو هدف، یعنی المپیک و جام جهانی، باید در میان سه تیم اول قرار میگرفت و برای گرفتن مستقیم بلیت لسآنجلس، تنها راه، قهرمانی بود. ایران در دوره قبلی قهرمانی آسیا، یعنی سال ۲۰۲۳، نیز تا فینال پیش رفته بود اما در ارومیه برابر ژاپن با نتیجه ۳ بر صفر شکست خورد. آن مسابقه یکی از تلخترین شکستهای والیبال ایران در سالهای اخیر بود.
شروع مقتدرانه؛ ۳ برد و صدرنشینی …
