بازار
این پژوهشگر حوزه انرژی، ذخیره‌سازی زیرزمینی را یکی از راهکارهای استاندارد مدیریت چنین شرایطی معرفی می‌کند؛ روشی که در آن گاز مازاد در ماه‌های گرم سال به مخازن تزریق و در دوره افزایش مصرف برداشت می‌شود. با این حال، به اعتقاد فلفلانی، ایران با وجود برخورداری از ظرفیت‌های زمین‌شناسی مناسب، همچنان در استفاده از این امکان با عقب‌ماندگی قابل توجهی مواجه است.
وی توضیح می‌دهد که ظرفیت ذخیره‌سازی کشور در حال حاضر تنها حدود یک درصد مصرف سالانه گاز است و حتی با توسعه مخازنی مانند سراجه و شوریجه نیز این میزان به حدود ۲ تا ۳ درصد خواهد رسید؛ رقمی که از نگاه وی نشان‌دهنده فاصله قابل توجه ایران با ظرفیت مورد نیاز برای مدیریت ناترازی فصلی است.
صرفه اقتصادی ذخیره‌سازی گاز؛ بازگشت سرمایه در دو تا چهار سال
فلفلانی ارزش اقتصادی توسعه ذخیره‌سازی گاز را در سه محور اصلی قابل ارزیابی می‌داند. نخست، امکان انتقال گاز از تابستان، زمانی که ارزش جایگزینی آن پایین‌تر است، به زمستان که استفاده از آن می‌تواند مانع مصرف سوخت‌های مایع شود. دوم، افزایش امنیت عرضه در روزهای اوج مصرف و کاهش احتمال افت فشار شبکه و سوم، استفاده بهینه از ظرفیت تولید و انتقال موجود و کاهش نیاز به سرمایه‌گذاری‌های جدید برای پاسخگویی به تقاضای زمستانی. …
