بازار
فیلم سینمایی «کافه سلطان» با انتخاب یک کافه بین‌راهی به‌عنوان کانون روایت، جنگ را از دریچه زندگی یک خانواده و تقابل نگاه‌های متفاوت به تصویر می‌کشد. صبا در گفت‌وگو با مرتضی رزاق‌کریمی، تهیه‌کننده این فیلم، به بررسی نقش تهیه‌کننده در شکل‌گیری جهان فیلم، نسبت سینمای اجتماعی با واقعیت جنگ، مسئولیت هنر در مواجهه با رخدادهای معاصر و دشواری روایت شکاف‌های نسلی پرداخته است.
همکاری شما با مصطفی رزاق‌کریمی در «کافه سلطان» چگونه شکل گرفت؟
همکاری من و مصطفی رزاق‌کریمی سابقه‌دار است، اما به این معنا نیست که همیشه با یکدیگر کار کنیم. من با کارگردان‌های مختلف همکاری داشته‌ام و ایشان نیز با تهیه‌کنندگان دیگری کار کرده‌اند. در «کافه سلطان» شرایط و نگاه مشترکی داشتیم و همکاری بسیار لذت‌بخشی شکل گرفت. مصطفی رزاق‌کریمی کارگردانی حرفه‌ای، صاحب‌سبک و آشنا با استانداردهای بین‌المللی است. همکاری ایشان با نویسنده فیلم، خانم آرندی، نیز در شکل‌گیری جهان داستانی اثر مؤثر بود. من هم مانند دیگر پروژه‌ها در بخش محتوا و خلق اثر همراهی و همفکری داشتم. البته بحث‌های چالشی، به‌ویژه با نویسنده، وجود داشت، اما این مباحث در جهت رسیدن به نتیجه بهتر بود. کارگردان نیز در تبدیل متن به جهان بصری ایده‌های خوبی داشت و در بسیاری از موارد به توافق می‌رسیدیم. به نظرم مثلث نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده در این پروژه به شکل مناسبی شکل گرفت.
شما همواره از نقش خلاقانه تهیه‌کننده در شکل‌گیری اثر صحبت کرده‌اید. این نگاه در «کافه سلطان» چه مصداقی دارد؟ …
