قبل از آنکه دلیل تشکیل پرونده اعلام شود این نویسنده پنداشت به سبب همزمانی آن با رزمایش جانفدایان بوده بعد روشن شد به این خاطر نیست چون نه تداخلی با هم داشتهاند و نه از حیث ساعت همزمان بوده بلکه به خاطر پوشش شماری از دختران دونده و شرکت کننده بوده است.
اطلاعات بعدی حاکی از آن است 500 دختر و زن حاضر بودهاند و شاید کمتر از 10 درصد روسری نداشتند یا اول داشتند و در مسیر افتاده و این هم در هر جا که ورودی و حراست دارد عادی شده که اول دارند و از دورازه که بگذرند برمی دارند و در اینجا فرض افتادن غیر عمد را هم باید لحاظ کرد چون موقع دویدن نمیتوان سفت و محکم نگاه داشت و البته لابد با فرض جدا و آزاد بودن حساسیت نداشتند.
مهمتر اینکه کافی است سری به فروشگاههای مانتو یا روسری و شال بیندازیم و ببینیم مانتو در روپوش اداری محدود شده و خانمهای باحجاب هم چادر را ترجیح میدهند. تیپ دونده و اهل ورزش و مسابقه هم قاعدتا جوان است و چه بسا قصد اعتراض و کنش سیاسی هم ندارد بلکه حسب عادت روزمره که موقع راه رفتن روسری ندارد هنگام دویدن به طریق اولی ندارد!
اگر مقامات محترم در دستگاههای گوناگون فرض را بر رعایت نزد اکثریت گذاشته و بر این اساس هنجار را تعریف کردهاند کافی است هر لحظه از روز به مدت 5 دقیقه تصاویر رهگذران در چند میدان شهر مانند میدان ولیعصر یا ونک یا هفتحوض نارمک در شرق تهران یا فلکه صادقیه و یمدان صنعت در غرب تهران به نمایش درآید. حال آن که میدانیم صدا و سیما این کار را نمیکند و گویا از فیلمسازان هم خواسته اند برای تصاویر سطح شهر در فیلمها هم از هنرور استفاده شود تا تصویر شهروندان عادی بی حجاب در فیلن نباشد!
به جز شبها که به خاطر تجمعات حمایتی خانمهای چادری حضور دارند در باقی روز ترکیبی از باحجاب و بیحجاب را شاهدیم و کم حجاب رو به افول است و این یعنی هنجار جدیدی شکل گرفته است.
با این وصف نمیتوان دوندگان را به هنجارشکنی دستکم عمدی متهم کرد. …
