شاید در نگاه اول فکر کنیم این دوری بخشی اجتنابناپذیر از بزرگ شدن یا مسیر زندگی است، اما گزارش پایگاه سلامت «WebMD» نگاه متفاوتی دارد. این گزارش تأکید میکند که ارتباط میان اعضای خانواده فقط راهی برای باخبر شدن از حال یکدیگر نیست، بلکه ستون اصلی حمایت عاطفی و روانی ماست. یافتههای این گزارش نشان میدهد خانوادهها در مسیر رشد و تغییر، مدام با چالشهای دوری و مشغله روبهرو میشوند؛ اما همین تماسهای کوتاه تلفنی، پیامهای ساده یا حتی صحبت درباره اتفاقهای معمولی روزمره، جادویی است که احساس تعلق و امنیت را زنده نگه میدارد و کمک میکند تا در برابر فشارهای روحی و جسمی زندگی، تنها نمانیم.
ارتباط خانوادگی چگونه به سلامت کمک میکند؟
جان نورثمن، روانشناس اهل بوفالو در ایالت نیویورک در گفتوگو با این سایت، احساس ارتباط با دیگران را برای انسان تقویتکننده دانسته و عنوان میکند این احساس میتواند به شادی، سلامت روان و سلامت جسمی کمک کند. به گفته او افرادی که احساس میکنند ارتباط بهتری با خانواده و اطرافیان خود دارند، معمولا از نظر جسمی حال بهتری دارند. چنین افرادی کمتر در معرض افسردگی قرار میگیرند و اگر با افسردگی روبهرو شوند، شرایط مناسبتری برای عبور از آن دارند.
نورثمن تأکید میکند که ارتباط خانوادگی در مجموع، احساس حمایت و پیوند روانی را افزایش میدهد. خانواده برای بسیاری از افراد نخستین جایی است که هنگام مشکل به آن پناه میبرند. اگر اعضای خانواده با یکدیگر گفتوگو نکنند، این شبکه حمایتی بهتدریج ضعیف شده و ممکن است فرد در زمان نیاز، احساس کند کسی را برای تکیه کردن ندارد.
حمایت خانواده فقط کمک مالی نیست
…



































































































































































