بازار
در حالی که تنها شرط تولید کمپوست با کیفیت، اجرای طرح تفکیک زباله از مبدا است، چرا استاندار مازندران بدون برداشتن گام اول، سرمایه‌های کشور را صرف ایجاد کارخانه‌هایی می‌کند که خروجی آنها آلودگی آب و خاک ایران را به همراه دارد؟ آیا این رفتار مصداق حیف و میل بیت‌المال نیست؟
جستجو در سایت استانداری مازندران نشان می‌دهد که مهدی یونسی رستمی، عزمش را جزم کرده تا در جای جای این استان، مراکز پیشرفته کمپوست با هدف حرکت به سمت روش‌های نوین پردازش پسماند راه‌اندازی کند. مهرماه امسال بود که خبر آغاز عملیات آماده‌سازی سایت مدرن کمپوست نوشهر با هدف ساماندهی پسماند رسانه‌ای شد. فازهای مختلف کارخانه کمپوست تنکابن هم یکی پس از دیگری اجرا می‌شوند تا استاندار در کارنامه اجرایی‌اش چیزی برای ارائه داشته باشد اما همه می‌دانند که خروجی این کارخانه‌ها قابل استفاده نیست. البته کنشگران محیط زیست منطقه هم دغدغه‌های دیگری دارند.
عدم توجه به جانمایی مناسب مهمترین مشکل
علی پسران طاهباز فعال محیط زیست در گفت‌وگو با هفت‌صبح به جانمایی نامناسب دفنگاه پلنگ چال واقع در شهرستان نوشهر اشاره می‌کند که بیش از 40 سال قدمت داشته و روی سنگ بستر آهنگی فاقد زهکش و ایزوله واقع شده است. شیرابه این دفنگاه از طریق سنگ بستر با تخلخل بالا، مستقیما وارد سفره‌های آب زیرزمینی و رودخانه ماشلک می‌شود. به گفته این کنشگر محیط زیست، متاسفانه دفنگاه زباله در مجاورت نیروگاه سیکل ترکیبی، نیروگاه زباله سوز، شهرک صنعتی نوشهر و پروژه‌های دیگری واقع شده که این طرح‌ها یا فاقد مطالعات ارزیابی هستند یا در مسیر باد غالب قرار دارند.
…
