نسیم پاییزی تاشکند اینبار بوی تغییر میدهد؛ بوی یک انقلاب تمامعیار در مستطیل سبز. وقتی فابیو کاناوارو، کاپیتان افسانهای آتزوری و مردی که جامجهانی را در آسمان برلین بالای سر برده بود، هدایت گرگهای سفید را بر عهده گرفت، بسیاری منتظر بودند تا تفکرات ناب دفاعی ایتالیایی را در تیم ملی ازبکستان ببینند. اما کاناوارو نشان داد که در قامت یک سرمربی، به جای ساختن یک دژ بتنی با سربازان قدیمی، ترجیح میدهد یک ارتش جوان، جسور و غیرقابل پیشبینی بسازد. لیست ۳۲نفره اخیر تیم ملی ازبکستان برای سه دیدار دوستانه و حساس مقابل ایران، سوریه و کرهجنوبی، تنها یک فهرست ساده از اسامی بازیکنان نیست؛ این لیست یک مانیفست است. بیانیهای رسمی از سوی فابیو کاناوارو که نشان میدهد دوران محافظهکاری در فوتبال آسیای مرکزی به پایان رسیده و زمان پوستاندازی فرا رسیده است.
خداحافظی موقت با ژنرالهای جامجهانی؛ زلزله در رختکن
شاید بزرگترین شوک این فهرست، غیبت ۱۲بازیکن از ترکیب ۲۶نفرهای باشد که ازبکستان را در جامجهانی ۲۰۲۶ همراهی کردند. نامهایی که خط خوردن هر کدامشان میتواند تیتر یک رسانههای ورزشی باشد. اوستون اورونوف، جلالالدین ماشاریپوف، رستم آشورماتوف، اوتکیر یوسوپوف و ایگور سرگیف؛ ستارههایی که بسیاری از آنها برای فوتبالدوستان ایرانی نامهایی کاملا آشنا و حتی ترسناک هستند، حالا جایی در تفکرات کاناوارو برای این پنجره فیفادی ندارند. آیا درهای تیم ملی به روی این ستارگان باتجربه بسته شده است؟ بعید به نظر میرسد. مرد باهوش ایتالیایی به خوبی میداند که برای موفقیت در جام ملتهای آسیا به تجربه این بازیکنان نیاز خواهد داشت. اما او با خط کشیدن روی نام آنها در بازیهای دوستانه، دو پیام واضح را مخابره کرده است؛ اول اینکه هیچ بازیکنی حاشیه امنیت دائمی ندارد و دوم اینکه بازیهای دوستانه، دقیقا همان جایی است که باید خون تازه به رگهای تیم تزریق شود، نه میدانی برای تکرار مکررات.
پدیده ۱۶ساله؛ نماد انقلاب فابیو …
