وی با اشاره به تعریف سازمان جهانی بهداشت از سلامت افزود: بر اساس این تعریف، سلامت صرفاً به معنای نبود بیماری نیست، بلکه برخورداری از وضعیت مطلوب جسمی، روانی و اجتماعی را شامل میشود. بنابراین ممکن است یک متخصص در حوزه درمان بیماری عملکرد بسیار موفقی داشته باشد، اما اگر نتیجه اقدامات او به ارتقای کیفیت زندگی و توانمندی اجتماعی فرد منجر نشود، رسالت کامل نظام سلامت محقق نشده است.
رئیسکل سازمان نظام پزشکی با تأکید بر مسئولیت اجتماعی انجمنهای علمی و متخصصان این حوزه تصریح کرد: انجمنهای علمی و بزرگان رشته طب فیزیکی و توانبخشی، علاوه بر بهروز نگه داشتن دانش تخصصی، باید به رسالت اجتماعی این رشته نیز توجه جدی داشته باشند. امروز در دنیا موضوع فرسودگی شغلی و نقش محیط کار در سلامت افراد اهمیت ویژهای پیدا کرده است. در گذشته بیشتر بر ایجاد محیط کار سالم تأکید میشد، اما اکنون نگاهها به سمت «کار سلامتآفرین» (Health-enhancing Work) تغییر کرده است؛ به این معنا که خود شغل و فعالیت حرفهای نیز باید به حفظ و ارتقای سلامت افراد کمک کند.
وی در ادامه با اشاره به چالشهای کلان نظام سلامت کشور گفت: یکی از مهمترین مشکلاتی که متأسفانه برخی بخشهای حاکمیت تمایل کافی برای پذیرش و حل آن ندارند، کاهش حدود ۵۰ درصدی سهم سلامت از تولید ناخالص داخلی است؛ موضوعی که با جهتگیری قوانین بالادستی کشور در زمینه سهم سلامت از بودجه عمومی و تولید ناخالص داخلی همخوانی ندارد.
رئیسزاده با بیان اینکه سهم سلامت در کشور باید متناسب با جایگاه آن در اقتصاد و میانگین کشورهای منطقه باشد، افزود: در حالی که سهم مورد انتظار برای سلامت حدود ۸ درصد مطرح است، این میزان در کشور اکنون به کمتر از ۴.۵ درصد رسیده است و این کاهش، آثار خود را در بخشهای مختلف نظام سلامت نشان میدهد.
سلامت مردم به اندازه مطالبات گندمکاران اهمیت دارد …

بازار

































































































































































