این کلاهخودها افزون بر ظاهر خیره کننده، جزئیات تاریخی و هنری ارزشمندی را در خود جای داده اند؛ از نقش و نگارهای اسلیمی و کتیبه های خوشنویسی شده گرفته تا نشان هایی که می توانند اطلاعاتی درباره محل نگهداری و مالکیت تجهیزات نظامی در امپراتوری عثمانی ارائه دهند.
تومباک چیست و صنعتگران عثمانی چگونه از آن استفاده می کردند؟
تومباک نام نوعی فلزکاری تزئینی و همچنین محصول حاصل از این تکنیک است که در دوره امپراتوری عثمانی رواج زیادی داشت. در این روش، طلا را با جیوه ترکیب می کردند تا آلیاژی خمیری شکل به نام آمالگام طلا و جیوه به دست آید. سپس این ترکیب را روی سطح فلزاتی مانند مس یا برنج می مالیدند و قطعه را حرارت می دادند.
در اثر حرارت، جیوه تبخیر می شد و لایه ای از طلا روی سطح فلز باقی می ماند. به این ترتیب، صنعتگران می توانستند سطحی طلایی، درخشان و نسبتا بادوام ایجاد کنند؛ بدون آنکه لازم باشد تمام بدنه وسیله را از طلای خالص بسازند.
این روش در ساخت انواع اشیای تزئینی، ظروف، شمعدان ها و تجهیزات نظامی کاربرد داشت. کلاهخودها، سپرها و زره های تشریفاتی از جمله محصولاتی بودند که با این تکنیک تزئین می شدند. تومباک به ویژه برای ساخت زره های نمایشی و تشریفاتی اهمیت داشت؛ زیرا افزون بر زیبایی، امکان استفاده از فلزی سبک تر و شکل پذیرتر از بسیاری از نمونه های فولادی را فراهم می کرد.
البته این روش هزینه انسانی سنگینی نیز داشت. بخار جیوه ماده ای بسیار سمی است و صنعتگرانی که هنگام حرارت دادن قطعات در معرض آن قرار می گرفتند، در معرض آسیب های جدی تنفسی و مسمومیت قرار داشتند. همین خطرات یکی از جنبه های کمتر شناخته شده تولید آثار تومباک است.
کلاهخودهای طلایی؛ زره هایی برای نمایش قدرت …
دانلود از کافه بازار
