حمید شجاعی| وحدت ملی کلید واژهای است که نه امروز بلکه ماهها است از سوی مسئولان نظام، شخصیتهای سیاسی و دلسوزان بر آن تاکید میشود. به ویژه این چند ماهه اخیر که کشور در شرایط نه جنگ، نه صلح قرار دارد و باید جامعه و حاکمیت در یک همگرایی، انسجام و وحدت کامل با یکدیگر قرار بگیرند.
اما دقیقا چندی پس از آتشبس میان ایران و آمریکا و انعقاد تفاهمنامه اسلامآباد شاهد حملات تندی از سوی جریان تندرو علیه سران کشور به ویژه رئیسجمهور، رئیس مجلس و وزیر امور خارجه بودیم که انگار فعل حرام و غیرقابل گذشتی را مرتکب شده بودند. از همان زمان تاکنون از تریبونهای مختلف مثل صداوسیما، مجلس و یا تریبونهای شبانه شاهد تخریب و اهانت از سوی تندروهایی هستیم که گویی میانهای با صلح و آرامش ندارند و برای برهم زدن آن دست به هر اقدامی میزنند؛ مصداق این بیت که «ما زنده به آنیم که آرام نگیریم، موجیم که آسودگی ما عدم ما است»؛ لذا به واقع برخی در این جریان متصلب چنین رویکردی دارند و همه چیز را سیاه و سفید، مثبت و منفی، صفر و صد و این دست مفاهیم دوگانه و دوقطبی میبینند. در نتیجه طبیعی است که بخواهند بدون توجه به شرایط حساس کشور علیه مقامات کشور موضع بگیرند و دوگانه خادم و خائن بسازند. جالب اینکه این جماعت که خود را ولایی و انقلابی میپندارند، تاکنون نسبت به چندین بیانیه مقام معظم رهبری که در آن به وحدت و انسجام ملی، حمایت قاطع از مسئولان کشور و لزوم پرهیز از دوقطبی و اختلاف تاکید و تصریح شده، همراهی شایسته نشان ندادهاند و برخلاف تاکیدات صریح ایشان باز هم با حمله و تخریب مسئولان و شخصیتهای سیاسی شرایط جامعه را ملتهب کرده و به دوقطبیها دامن میزدهاند.
وحدت اضطراری! …


دانلود از کافه بازار


















































































