سامان قدوس در بهترین زمان ممکن از تیم ملی کنار رفت؛ تصمیمی حرفهای که در فوتبال ایران، با وجود تعداد زیادی بازیکن پا به سن گذاشته، میتواند یک الگو باشد.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
خداحافظی سامان قدوس از تیم ملی را میتوان یکی از تصمیمهای قابلتوجه و حتی قابلتحسین فوتبال ایران در سالهای اخیر دانست. بازیکنی که سالها در سطح اول فوتبال اروپا حضور داشت و یکی از لژیونرهای باکیفیت ایران محسوب میشد، حالا ترجیح داده در شرایطی که همچنان میتوانست به حضورش در تیم ملی ادامه دهد، خودش نقطه پایان را انتخاب کند. قدوس در حالی از پیراهن ملی خداحافظی کرد که در فوتبال باشگاهی امارات شرایط بدی ندارد و حتی میتوانست تا جام ملتهای آینده همچنان یکی از گزینههای کادر فنی باشد. با این حال، تصمیم گرفت فرصت بیشتری در اختیار نسل جدید قرار بگیرد؛ انتخابی که بیش از هر چیز نشاندهنده بلوغ حرفهای اوست.
واقعیت این است که تیم ملی ایران مدتهاست با مشکل تغییر نسل مواجه شده و میانگین سنی بالای بازیکنان در تورنمنتهای اخیر نیز به یکی از نگرانیهای جدی تبدیل شده است. با وجود این، امیر قلعهنویی در دوران حضورش روی نیمکت تیم ملی، آنطور که انتظار میرفت برای کنار گذاشتن مهرههای پا به سن گذاشته جسارت به خرج نداده است. اظهارات اخیر او نیز نشانهای از ادامه همین رویکرد بود؛ جایی که تأکید کرد بازیکنان قدیمی همچنان در تفکراتش حضور دارند و سن بهتنهایی ملاک دعوت نیست.
البته هیچکس انتظار ندارد تیم ملی یکشبه تمام بازیکنان باتجربهاش را کنار بگذارد یا صرفاً به دلیل بالا رفتن سن، مهرههای مؤثر را از فهرست خارج کند. تجربه همچنان یکی از فاکتورهای مهم در ساختار هر تیمی است، اما مسئله زمانی نگرانکننده میشود که بازیکنانی با افت محسوس کیفیت و کاهش کارایی، همچنان به حضور در اردوهای ملی اصرار داشته باشند و حاضر نباشند جای خود را به … …