اردیبهشتماه امسال بود که علیرضا کاظمی، وزیر آموزش و پرورش، در جلسه شورای عالی آموزش و پرورش از هیئت امنایی شدن همه مدارس کشور خبر داد؛ طرحی که به گفته وی قرار اسن با هدف توسعه عدالت آموزشی و استفاده از ظرفیتهای موجود در محله، منطقه و استانها برای ارتقای کیفیت آموزشی و تربیتی مدارس دنبال میشود.
وی در همان جلسه تاکید کرد که مدارس هیئت امنایی دیگر حق دریافت پول از دانشآموزان را ندارند؛ موضوعی که پیش از این نیز بارها از سوی مسئولان وزارت آموزش و پرورش مورد تاکید قرار گرفته بود.
احمد محمودزاده، رئیس سازمان مدارس و مراکز غیردولتی و توسعه مشارکتهای مردمی نیز پیشتر در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به بخشنامههای ابلاغی وزارت آموزش و پرورش تاکید کرده بود که مدارس هیئت امنایی مکلف به ثبتنام دانشآموزان در محدوده جغرافیایی خود هستند و نباید بابت ثبتنام یا ارائه برنامههای فوقبرنامه، از خانوادهها «شهریه» دریافت کنند.
با این حال، همزمان با نزدیک شدن به آغاز سال تحصیلی و شروع فرآیند ثبتنام و پیشثبتنام دانشآموزان، روایت خانوادههای تهرانی از آنچه در فرآیند ثبتنام مدارس هیئت امنایی تجربه کردهاند، تصویری متفاوت از آنچه در بخشنامهها و اظهارات مسئولان اعلام شده، ارائه میدهد.
برخی والدین هنگام مراجعه برای ثبتنام، با درخواست مبالغی قابل توجه از سوی مدارس مواجه شدهاند؛ مبالغی که به گفته آنها در برخی موارد نسبت به سال گذشته و با تغییر مقطع تحصیلی افزایش تا ۱۰۰ درصدی داشته است.
ماجرا زمانی قابل تأملتر میشود که برخی خانوادهها میگویند هنگام مراجعه به مدرسه برای ثبتنام، عوامل مدرسه ابتدای امر تاکید میکنند که در صورت توانایی پرداخت شهریه، در مدرسه ثبتنام کنند!.
این در حالی است که فلسفه شکلگیری مدارس هیئت امنایی، قرار گرفتن مدرسه در کنار خانواده و استفاده از ظرفیتهای محلی برای ارتقای کیفیت آموزشی است، نه تبدیل شدن این مدارس به محلی برای دریافت مبالغی که میتواند دانشآموزان را بر اساس توان اقتصادی خانوادهها از یک مدرسه یا کیفیت آموزشی مطلوب دور کند.
از سوی دیگر، اگرچه ممکن است برخی مدارس برای اجرای فوق برنامههای آموزشی و تربیتی، هزینههایی داشته باشند، اما پرسش اصلی اینجاست که مرز میان مشارکت داوطلبانه خانوادهها و دریافت اجباری وجه کجاست؟ و اگر پرداخت شهریه شرط ادامه فرآیند ثبتنام باشد، آیا میتوان آن را مشارکت داوطلبانه خانواده نامید؟.
اکنون با نزدیک شدن به آغاز سال تحصیلی، این پرسش بیش از گذشته مطرح است که نظارت وزارت آموزش و پرورش بر عملکرد مدارس هیئت امنایی چگونه انجام میشود و خانوادهها در صورت مواجه شدن با درخواست وجه، به کجا باید مراجعه و شکایت خود را ثبت کنند؟؛ عملی که البته بسیاری از خانوادهها بدلیل ترس از مواجه شدن با عوامل مدرسه و تغییر نحوه برخورد با فرزندشان، عطای شکایت را به لقایش میبخشند. اما علی فرهادی سخنگوی وزارت آموزش و پرورش در خصوص این موضوع گفت: به دستور وزیر آموزش و پرورش هرگونه دریافت وجه اجباری هنگام ثبتنام ممنوع است اما یک موقع انجمن اولیاء مربیان با رضایت خود اولیاء، برنامهای در مدرسه تعریف میکند و میخواهند کمکی به مدرسه بکنند. کمکهای اختیاری هیچ مشکلی ندارد و آن را نگاه بلند به مدرسه و کمک مردم میدانیم آنهم در شرایطی که منابع کشور کمی محدود شده اما اینها به هیچ وجه اجباری نیست؛ اگر اجباری بود اعلام کردیم والدین حتماً از طریق بازرسی مناطق موضوع را اطلاع دهند.
وی افزود: آموزش و پرورش کشور را با تهران مثال نزنیم، آموزش و پرورش تهران را هم با مناطق شمالی تهران و مرکزی تهران مثال نزنیم؛ در سراسر کشور هیچ مسئلهای برای ثبت نام و هزینه و ... نداریم و اگر دانش آموزی ثبت نام نکند پیگیر هستیم که کجاست؟ چرا ثبت نام نکرده؟ اصلاً بحث وجه و ... مطرح نیست. این مسئله مطرح شده عموماً در برخی از مناطق تهران است که به شدت نظارت داریم تا حل شود.
به گزارش ایلنا به نقل از وزارت علوم، باقری در شصت و نهمین اجلاس معاونان فرهنگی و اجتماعی دانشگاهها و مراکز آموزش عالی کشور، در سخنانی با موضوع «دانشگاه ایرانی، تابآوری ملی و پیوند اجتماعی»، به تبیین نقش نهاد علم در مواجهه با فشارهای اقتصادی، اجتماعی و تحولات نسلی پرداخت.
وی در ابتدای سخنان خود با طرح این پرسش اساسی که دانشگاه چگونه میتواند به افزایش تابآوری جامعه کمک کند، اظهار کرد: پاسخ به این پرسش نیازمند بازتعریف مأموریت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه است.
باقری تابآوری را فراتر از توان تحمل بحران دانست و گفت: تابآوری توان یک جامعه برای حفظ کارکردها، اعتماد، ارتباطات و قدرت کنش جمعی در شرایط فشار است. از این منظر، دانشگاه صرفاً یک نهاد آموزشی نیست، بلکه بخشی از زیرساخت اجتماعی تابآوری کشور به شمار میرود.
مدیرکل پشتیبانی امور فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم با اشاره به تکثر ذاتی محیط دانشگاه و حضور دانشجویانی با دیدگاهها و سبکهای زندگی متفاوت، تأکید کرد: در دانشگاه رسالت حوزه فرهنگی ایجاد امکان گفتوگو، همکاری و تجربههای مشترک میان گروههای مختلف است.
وی با نقد شیوه رایج ارزیابی عملکرد فرهنگی بر اساس تعداد برنامهها و شرکتکنندگان، این شاخصها را لازم اما ناکافی دانست و تصریح کرد: ما در کنار گزارش فعالیتهای فرهنگی، به یک «داشبورد سرمایه اجتماعی دانشگاه» نیاز داریم.
وی با تأکید بر لزوم تغییر نگاه به دانشجو گفت: باید از نگاه «دانشجو بهعنوان مخاطب» عبور کنیم و به جای اینکه بپرسیم «برای دانشجویان چه برنامهای برگزار کنیم؟»، بپرسیم «کدام مسئله دانشگاه را میتوان با مشارکت دانشجویان حل کرد؟». در این الگو، فعالیت فرهنگی از رویدادمحوری به مسئلهمحوری تغییر یافته و دانشجو شریک دانشگاه در حل مسئله میشود.
باقری در پایان تأکید کرد: هر انجمن علمی، کانون و فضای گفتوگو، فقط یک فعالیت فرهنگی نیست بلکه یک قدم مثبت در شبکه تابآوری ملی است چراکه دانشگاه ایرانی باید علاوه بر تولید علم، «اعتماد» تولید کند؛ علاوه بر آموزش تخصص، «تجربه همکاری» بسازد؛ و توانِ باهمبودن و باهمحلکردن مسئله را در نسل آینده ایران تقویت کند. انتهای پیام/
به گزارش اینتیتر به نقل از خبرآنلاین، آتشسوزی بامداد ۱۳ اوت در مدرسه راهنمایی «فارست» در شهرستان بدفورد ویرجینیا رخ داد. آتشنشانان حدود ساعت ۱۲:۳۰ نیمهشب پس از فعال شدن سیستم اعلام حریق و آبپاش مدرسه به محل رسیدند و با دود و شعلههای آتش در طبقه دوم ساختمان مواجه شدند. اما آنچه این حادثه را به خبری عجیب تبدیل کرد، حضور یک مار پیتون بزرگ در میان دود و آتش بود.
به گفته مقامهای آتشنشانی، این مار که «نانر» نام دارد، از محفظه خود خارج شده و احتمالاً با برخورد به یک وسیله گرمایشی، چراغ حرارتی را واژگون کرده و باعث آغاز آتشسوزی شده است. استیون ویپل، رئیس آتشنشانی شهرستان، گفته است مار احتمالاً در شروع آتشسوزی نقش داشته، هرچند تأکید کرده که هیچگونه عمدی در رفتار حیوان وجود نداشته است. معلم: مار من آتشسوزی را شروع نکرد!
اما ماجرا به همینجا ختم نشد. بریتانی جیکوبز، معلم علوم و صاحب این مار، روایت آتشنشانان را رد کرده و گفته است نانر عامل آتشسوزی نبوده، بلکه تلاش کرده از محفظه خود فرار کند تا از آتش نجات پیدا کند.
جیکوبز مدعی شده تجهیزات گرمایشی و محفظه حیوانات بهدرستی نصب و ایمن بودهاند و شواهد موجود نیز نشان میدهد آتش پیش از خروج مار از محفظه آغاز شده است. به گفته او، تصاویر دوربینهای مداربسته نیز با این فرضیه سازگار است که آتش پیش از دیدهشدن مار در بیرون از محفظه شکل گرفته بود.
در این حادثه هشت کلاس مدرسه بر اثر آتش و آب ناشی از فعالشدن سیستم آبپاش آسیب دیدند. یک لاکپشت نیز در آتشسوزی جان باخت، اما هیچ انسانی آسیب ندید. مسئولان مدرسه اعلام کردهاند کلاسها طبق برنامه از سر گرفته میشوند، هرچند کلاس محل آغاز آتشسوزی به زمان بیشتری برای بازسازی نیاز دارد.
اکنون سؤال اصلی این است که آیا واقعاً یک مار پیتون هشتفوتی باعث آتشگرفتن مدرسه شده یا خودش یکی از قربانیان این حادثه بوده است؟ اختلاف میان روایت صاحب مار و مقامهای آتشنشانی همچنان ادامه دارد.
