لغو کامل پروانه فعالیت؛ مجازات پزشک زیرمیزی بگیر

جوان آنلاین: آزمون‌های «ملی دانش آموختگان دندانپزشکی خارج از کشور»، «ارزشیابی دانش آموختگان داروسازی خارج از کشور»، «ارتقای دانش آموختگان داروسازی خارج از کشور»، «ارزشیابی دانش آموختگان کارشناسی فیزیوتراپی خارج از کشور» به همراه آزمون ارزیابی صلاحیت علمی دانشجویان خارج از کشور شاغال به تحصیل در رشته‌های پزشکی، دندانپزشکی، داروسازی و کارشناسی فیزیوتراپی متقاضی انتقال به داخل پنجشنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۵ برگزار شد.

به گزارش مهر، تعداد ۲ هزار و ۲۰۰ نفر در آزمون‌های نوبت مردادماه سال ۱۴۰۵ دانش آموختگان و دانشجویان خارج از کشور شرکت کرده‌اند. این آزمون رأس ساعت ۱۵ (سه بعد از ظهر) امروز پنجشنبه ۲۹ مرداد در تعدادی از دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور برگزار شده است.

در آزمون ملی دانش آموختگان دندانپزشکی خارج از کشور ۲۱۰ سوال با ۲۱۰ دقیقه زمان، در آزمون ارزشیابی دانش آموختگان داروسازی خارج از کشور ۱۵۰ سوال با ۱۵۰ دقیقه زمان و در آزمون ارتقای دانش آموختگان داروسازی خارج از کشور ۱۵۰ سوال با ۱۵۰ دقیقه زمان ارائه شد.

همچنین در آزمون ارزشیابی دانش آموختگان کارشناسی فیزیوتراپی خارج از کشور ۷۰ سوال با ۷۰ دقیقه زمان و در آزمون ارزیابی صلاحیت علمی دانشجویان کارشناسی فیزیوتراپی خارج از کشور متقاضی انتقال به داخل ۶۰ سوال با ۶۰ دقیقه زمان ارائه شد.

در آزمون‌های ارزیابی صلاحیت علمی دانشجویان پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی خارج از کشور متقاضی انتقال به داخل هر کدام از رشته‌ها ۲۰۰ سوال با ۲۰۰ دقیقه زمان ارائه شد.

ارسال اعتراضات: کلید اولیه و فرم اعتراض به سؤالات آزمون از ساعت ١٢:٠٠ ظهر روز یکشنبه اول شهریورماه ۱۴۰۵ در سایت اینترنتی مرکز سنجش آموزش پزشکی به نشانی www.sanjeshp.ir قرار خواهد گرفت.

شـرکت کنندگان می‌توانند اعتراضـات خود را نسـبت به سـوالات و کلید، از سـاعت ١٢:٠٠ ظهر روز یکشـنبه اول شهریور تا ساعت ١٢:٠٠ ظهر روز سه شنبه ۳ شهریور فقط به صورت اینترنتی به آدرس اعلام شده ارسال کنند.

اعتراضاتی که خارج از این فرم و بعد از مهلت مقرر ارسال شوند، رسیدگی نخواهند شد. کلیه اعتراضات واصله در زمان مقرر جمع آوری و دسته بندی شده و توسط هیئت طراحان و ناظران مورد رسیدگی قرار می‌گیرد. نتیجه تجدید نظر (کلید نهایی) غیرقابل تغییر بوده و مورد رسیدگی دوباره قرار نخواهد گرفت.

جوان آنلاین: محمدرضا ظفرقندی؛ وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در حاشیه بازدید از محل طراحی سؤالات آزمون برد تخصصی و فوق‌تخصصی با اشاره به حضور حدود ۲۷۰ استاد از ۲۴ رشته فوق‌تخصصی در این فرآیند، آزمون‌های برد را از مهم‌ترین آزمون‌های حوزه پزشکی دانست.

به گزارش تسنیم، ظفرقندی در همین زمینه تاکید کرد: این آزمون‌ها نقش مهمی در تدوین و تثبیت استاندارد‌های پزشکی و اطمینان از کیفیت خدمات درمانی دارند.

وی با قدردانی از پیشکسوتان و اساتید جامعه پزشکی که در فرآیند طراحی سؤالات آزمون‌های برد فوق‌تخصصی مشارکت دارند، اظهار کرد: امروز در دانشگاه علوم پزشکی ایران و در محل طراحی سؤالات، میزبان جمعی از برجسته‌ترین اساتید پزشکی کشور هستیم که برای طراحی و نهایی‌سازی سؤالات آزمون برد فوق‌تخصصی مشغول فعالیت هستند.

وزیر بهداشت افزود: آزمون برد فوق‌تخصصی، یکی از مهم‌ترین و بالاترین آزمون‌هایی است که در حوزه پزشکی برگزار می‌شود و کار اساتید در این زمینه، به تثبیت استاندارد‌های پزشکی کشور کمک می‌کند.

نتایج بررسی ظرفیت پذیرش پزشکی به‌زودی اعلام می‌شود

وی درباره سیاست وزارت بهداشت درخصوص ظرفیت پذیرش دانشجویان پزشکی و دندانپزشکی نیز گفت: سیاست حوزه آموزش موضوعی ثابت و مشخص است و پذیرش دانشجو در پزشکی، دندانپزشکی و سایر رشته‌ها باید متناسب با ظرفیت‌های کشور باشد.

وزیر بهداشت افزود: تعریف این تناسب و ارزیابی آن در مرحله اجرا، موضوعی است که در شورای عالی انقلاب فرهنگی در حال بررسی است و به نظر می‌رسد نتایج آن به‌زودی اعلام شود.

ضرورت حفظ جایگاه پزشکی ایران در منطقه

وی با بیان اینکه رشته‌های پزشکی ایران در حوزه تخصص و فوق‌تخصص همواره در منطقه پیشتاز بوده‌اند، تاکید کرد: هدف ما این است که این سطح علمی را حفظ کنیم و یکی از راه‌های تحقق این هدف، طراحی آزمون‌های استاندارد و اطمینان‌بخش است تا پزشکان جوانی که وارد عرصه خدمت می‌شوند، از توانمندی لازم برای ارائه خدمات مناسب به مردم برخوردار باشند.

وزیر بهداشت ادامه داد: هدف از حضور در محل طراحی سوالات، علاوه بر قدردانی و خداقوت به اساتید، گفت‌و‌گو درباره مسائل و مشکلات آنان بود. همچنین از اساتید خواستیم دیدگاه‌ها و پیشنهاد‌های خود درباره مسائل عمومی کشور را نیز با وزارت بهداشت در میان بگذارند تا بتوانیم با کمک یکدیگر شرایط را بهبود دهیم.

پیگیری مسائل معیشتی و حقوق اعضای هیات علمی

وی در پاسخ به پرسشی درباره وضعیت معیشت و حقوق اعضای هیات علمی نیز گفت: مسائل مربوط به معیشت اساتید را پیگیری کرده‌ایم و روز گذشته نیز در جلسه‌ای با رئیس‌جمهور این موضوعات مطرح شد.

وزیر بهداشت تاکید کرد: تلاش ما این است که شان اساتید دانشگاه به لحاظ معیشتی حفظ و مسائل موجود نیز برطرف شود.

 محمدرضا ظفرقندی، وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، با حضور در محل طراحی سوالات آزمون‌های دانشنامه و بورد تخصصی و فوق‌تخصصی، از ۲۴ گروه طراحی سوال بازدید کرد و با اساتید و طراحان سوالات به گفت‌و‌گو پرداخت.

وزیر بهداشت در جریان این بازدید، ضمن خداقوت و قدردانی از تلاش اساتید و طراحان سوال، درباره مسائل و دغدغه‌های رشته‌های مختلف تخصصی و فوق‌تخصصی با آنان گفت‌و‌گو و در جریان برخی مشکلات و پیشنهاد‌های مطرح‌شده قرار گرفت.

در برخی از این دیدارها، گفت‌و‌گو‌های مستقیم و تخصصی میان وزیر بهداشت و اساتید انجام شد و پیشنهاد‌هایی برای رفع مسائل موجود در حوزه‌های آموزشی و تخصصی مطرح شد.

بر اساس این گزارش، مقرر شد پیشنهاد‌های اساتید به‌صورت منسجم ارائه شود و مواردی که نیازمند پیگیری است، از سوی مسئولان وزارت بهداشت دنبال شود.

انتهای پیام/

امروزه چاقی دیگر تنها یک مسئله زیبایی یا یک عدد ساده روی ترازو نیست؛ بلکه یک بیماری مزمن و جدی است که سلامت جامعه را تهدید می‌کند.

با توجه به آمار تکان‌دهنده در ایران، استفاده از داروهای جدید کاهنده وزن به یک بحث داغ تبدیل شده است.چاقی فراتر از یک مسئله زیبایی، یک بیماری مزمن و پیچیده است که با اختلالات متابولیک، دیابت نوع ۲، بیماری‌های قلبی-عروقی و مشکلات مفصلی همراه است.

با توجه به فشار روانی ناشی از اضافه وزن، بسیاری از افراد به دنبال «راه میان‌بر» یعنی داروهای لاغری می‌روند؛ اما این مسیر می‌تواند بسیار پرخطر باشد.استفاده از داروهای لاغری، به‌ویژه داروهای بدون نسخه یا داروهایی که بدون نظارت دقیق پزشک مصرف می‌شوند، می‌تواند عوارض جبران‌ناپذیری داشته باشد.

بسیاری از این ترکیبات با تحریک سیستم عصبی مرکزی یا تغییر در عملکرد دستگاه گوارش عمل می‌کنند.عوارض جانبی شایع شامل افزایش ضربان قلب، فشار خون بالا، بی‌خوابی، اضطراب و تکرار مشکلات گوارشی است. در موارد شدیدتر، برخی از این داروها می‌توانند منجر به آسیب‌های کبدی، نارسایی کلیوی یا حتی سکته‌های قلبی شوند.علاوه بر خطرات فیزیکی، چرخه‌ «لاغری سریع و بازگشت وزن» باعث تخریب متابولیسم بدن می‌شود. چاقی با تغییر سبک زندگی، تغذیه اصولی و فعالیت بدنی کنترل می‌شود، نه با سرکوب مصنوعی اشتها.

ندا مفتاح، فوق تخصص بیماری‌های غدد و متابولیسم، گفت: ما باید این باور غلط را از بین ببریم که چاقی فقط یک مشکل ظاهری است. چاقی در واقع یک «بیماری مزمن» است.

وی ادامه داد: این بیماری می‌تواند احتمال بروز طیف گسترده‌ای از اختلالات متابولیک را به شدت افزایش دهد؛ از جمله دیابت، فشار خون بالا، اختلالات خواب، کبد چرب و حتی افزایش خطر ابتلا به انواع سرطان‌ها. در واقع، چاقی ریشه بسیاری از مشکلات سلامتی ماست.

مفتاح متذکر شد: آمارها بسیار نگران‌کننده هستند. طبق داده‌هایی که از ایران به دست آمده، از هر چهار بزرگسال ایرانی، یک نفر دچار چاقی است. اگر بخواهیم محدوده وسیع‌تری را در نظر بگیریم، با ترکیب چاقی و اضافه وزن، بیش از ۶۰ درصد بزرگسالان کشور ما با این چالش دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

این استاد غدد و متابولیسم درباره اینکه امروزه شاهد استفاده گسترده از داروهای تزریقی کاهنده وزن هستیم؛ این داروها دقیقاً چگونه عمل می‌کنند؟ ابراز کرد: مصرف این داروها امروزه بسیار رایج شده است. این داروهای تزریقی از طریق چند مکانیسم به کاهش وزن کمک می‌کنند. آنها باعث کاهش اشتها و افزایش احساس سیری می‌شوند و همچنین سرعت تخلیه معده را کند می‌کنند که این امر منجر به کاهش وزن بدن می‌گردد.

وی خاطرنشان کرد: نکته مثبت اینجاست که این داروها تنها برای لاغری نیستند؛ بلکه یکی از ابزارهای مهم در کنترل قند خون محسوب می‌شوند و می‌توانند علاوه بر کاهش قند، عوارض ناشی از دیابت مانند بیماری‌های قلبی-عروقی را نیز کاهش دهند.

مفتاح ادامه داد: من اکیداً توصیه می‌کنم که مصرف این داروها هرگز نباید به‌صورت خودسرانه، تحت مراکز غیردرمانی یا توسط افراد غیرپزشک انجام شود. قبل از شروع، حتماً باید با پزشک مشورت کرد تا شرایط بیماری، داروهای مصرفی دیگر و «اندیکاسیون» یا همان ضرورت پزشکیِ مصرف دارو برای آن فرد مشخص شود.

این فوق تخصص غدد افزود: اگر فردی بدون نیاز پزشکی این داروها را مصرف کند، نه تنها سودی نمی‌برد، بلکه ممکن است دچار آسیب‌های جدی و جبران‌ناپذیر شود. وی درباره اینکه آیا این داروها می‌توانند جایگزین روش‌های سنتی درمان باشند؟ افزود: خیر، ابداً. باید این نکته را در ذهن داشته باشیم که تمام این داروها تنها «بخشی از درمان» هستند و به هیچ وجه نمی‌توانند جانشین «سبک زندگی سالم» شوند.

مفتاح تاکید کرد: برای رسیدن به سلامتی پایدار، دارو به تنهایی کافی نیست؛ هر فرد باید حتماً به تغذیه مناسب و ورزش منظم روی بیاورد. دارو یک کمک‌کننده است، اما ستون اصلی، سبک زندگی شماست.

  انتهای پیام/

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی  اندیشه معاصر ؛ در پی طرح مجموعه‌ای از دغدغه‌ها و ابهامات از سوی تولیدکنندگان تجهیزات پزشکی درباره نحوه مدیریت بازار، سیاست‌های وارداتی و چگونگی حمایت از ظرفیت‌های تولید داخل، خبرنگار پُرسون این موضوع را از زاویه‌ای فراتر از گلایه یک واحد یا یک صنف بررسی کرده است. آنچه در این میان اهمیت دارد، نه دفاع بی‌قیدوشرط از تولیدکننده و نه مخالفت با واردات است؛ مسئله، نحوه تصمیم‌گیری درباره بازاری است که یک سوی آن سرمایه‌گذاری داخلی و ظرفیت تولید قرار دارد و سوی دیگر آن تأمین نیاز نظام سلامت.

بر همین اساس، پرسش اصلی رسانه پُرسون که سوال تولیدکنندگان هست را باید مستقیماً از رئیس سازمان غذا و دارو پرسید: آیا مدیریت سازمان از آنچه در اداره کل تجهیزات و ملزومات پزشکی در حوزه تنظیم بازار و واردات می‌گذرد، به‌طور کامل در جریان است؟

تولیدکننده تجهیزات پزشکی برای ساخت کارخانه، راه‌اندازی خط تولید و ایجاد اشتغال، سرمایه قابل توجهی وارد این صنعت می‌کند؛ اما آنچه برای ادامه حیات این سرمایه‌گذاری اهمیت بیشتری دارد، اطمینان از آینده بازار و ثبات تصمیم‌های سیاست‌گذار است.

سرمایه‌گذاری زمانی معنا پیدا می‌کند که فعال اقتصادی بداند اگر امروز برای تولید یک محصول پزشکی هزینه می‌کند، فردا با تصمیمی مواجه نخواهد شد که بدون توضیح روشن درباره نیاز واقعی کشور، همان بازار را در اختیار محصولات وارداتی قرار دهد.

این نگرانی زمانی جدی‌تر می‌شود که تولیدکننده داخلی همزمان با افزایش هزینه مواد اولیه، انرژی، دستمزد، مالیات، سرمایه در گردش و هزینه‌های تأمین مالی، با سیاست‌های متغیر در حوزه واردات و تنظیم بازار نیز مواجه باشد. پرسش اینجاست:

اداره کل تجهیزات و ملزومات پزشکی هنگام تصمیم‌گیری درباره واردات، دقیقاً چه تصویری از وضعیت واقعی بازار در اختیار دارد؟

صرف وجود چند کارخانه یا ظرفیت اسمی تولید برای تصمیم‌گیری کافی نیست. آنچه باید مبنای سیاست‌گذاری قرار گیرد، میزان تولید واقعی و قابل عرضه، موجودی بازار، میزان مصرف و در نهایت کسری واقعی کشور است.

اگر این اطلاعات به‌صورت دقیق و مستمر وجود داشته باشد، تصمیم درباره واردات نیز می‌تواند روشن‌تر، قابل دفاع‌تر و قابل پیش‌بینی‌تر باشد.

اما مسئله از جایی آغاز می‌شود که تولیدکننده نمی‌داند چرا در بازاری که برای آن سرمایه‌گذاری کرده، محصول خارجی وارد می‌شود و حجم این واردات بر چه اساسی تعیین شده است؛ به‌ویژه زمانی که خود تولیدکننده با افزایش هزینه‌های تولید و محدودیت‌های مختلف مواجه است.

این گزارش نمی‌گوید واردات نباید انجام شود. اگر تولید داخلی قادر به تأمین نیاز کشور نباشد، واردات برای جبران کمبود، اقدامی طبیعی و قابل دفاع است. نظام سلامت نمی‌تواند به دلیل حمایت از تولید داخل، با کمبود تجهیزات پزشکی مواجه شود.

اما سؤال اساسی این است که میزان کمبود چگونه محاسبه می‌شود و چه نسبتی میان کسری واقعی بازار و حجم واردات وجود دارد؟

اگر کشور به ۱۰۰ واحد محصول نیاز دارد و تولید واقعی داخلی ۸۰ واحد است، واردات باید برای جبران همان ۲۰ واحد کسری مدیریت شود. مسئله از جایی نگران‌کننده می‌شود که بدون ارائه تصویر روشنی از تولید واقعی، موجودی بازار و نیاز مصرف، حجم واردات افزایش پیدا کند و فشار آن مستقیماً متوجه تولیدکننده داخلی شود.

در این شرایط، یک تصمیم وارداتی ممکن است در کوتاه‌مدت به تأمین بازار کمک کند، اما در بلندمدت به کاهش تولید، کاهش شیفت کاری، از دست رفتن اشتغال یا حتی خروج سرمایه‌گذار از یک صنعت منجر شود. کارخانه‌ای که تعطیل یا ظرفیت آن کاهش یافته، با یک بخشنامه به‌سادگی به وضعیت گذشته بازنمی‌گردد.

اینجاست که نقش سیاست‌گذار اهمیت پیدا می‌کند. آقای رئیس سازمان غذا و دارو؛ آیا در تصمیم‌های وارداتی، حفظ ظرفیت تولید داخل نیز به اندازه تأمین نیاز امروز مورد توجه قرار می‌گیرد؟

تولیدکنندگان انتظار دارند یک تراز روشن از عرضه و تقاضای تجهیزات پزشکی وجود داشته باشد؛ مشخص باشد هر محصول چه میزان مصرف دارد، تولید واقعی داخلی چقدر است، چه مقدار موجودی در بازار وجود دارد، کسری واقعی چه میزان است و بر اساس همین اعداد چه مقدار مجوز واردات صادر شده است.

همچنین لازم است معیارهای کلی صدور مجوز واردات و نحوه تعیین حجم واردات، در چارچوب قوانین و بدون خدشه به اطلاعات محرمانه، برای فعالان این حوزه روشن باشد.

اگر فرآیند صدور مجوزها کاملاً کارشناسی و مبتنی بر نیاز واقعی بازار است، شفاف‌سازی نباید مسئله‌ای ایجاد کند؛ برعکس، می‌تواند بسیاری از ابهام‌های موجود را برطرف کند.

از سوی دیگر، حمایت از تولید داخل نباید به معنای نادیده گرفتن کیفیت و قیمت باشد. تولیدکننده ایرانی نیز باید استانداردهای لازم را رعایت کند، محصول باکیفیت ارائه دهد و برای رقابت‌پذیری تلاش کند.

اما این مسئولیت یک‌طرفه نیست. همان‌طور که تولیدکننده باید پاسخگوی کیفیت، قیمت و عملکرد خود باشد، سیاست‌گذار نیز باید درباره منطق تصمیم‌های تنظیم بازار و قابل پیش‌بینی بودن سیاست‌های وارداتی پاسخگو باشد.

نمی‌توان از سرمایه‌گذار انتظار داشت برای ایجاد ظرفیت تولید تجهیزات پزشکی سرمایه‌گذاری بلندمدت کند، اشتغال ایجاد کند و هزینه‌های سنگین تولید را بپذیرد، اما در ادامه با تصمیم‌هایی مواجه شود که بدون مشخص بودن نسبت آن با کسری واقعی بازار، همان ظرفیت تولیدی را تحت فشار قرار دهد.

این موضوع فقط آینده یک کارخانه را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد. اگر سرمایه‌گذار امروز این پیام را دریافت کند که آینده بازار تولید داخلی قابل پیش‌بینی نیست، فردا ممکن است سرمایه‌گذاری جدید در سایر بخش‌های تجهیزات پزشکی نیز با تردید مواجه شود.

سرمایه‌گذار پیش از آنکه فقط درباره میزان سود بپرسد، درباره قواعد بازی و ثبات آنها سؤال می‌کند.

اگر سیاست وارداتی، قیمت‌گذاری و مقررات دائماً تغییر کند و تولیدکننده نتواند آینده بازار خود را پیش‌بینی کند، ریسک سرمایه‌گذاری افزایش پیدا می‌کند؛ و این دقیقاً نقطه‌ای است که سیاست‌گذاری باید با حساسیت بیشتری وارد عمل شود.

بنابراین، انتظار از وزیر بهداشت و به‌ویژه رئیس سازمان غذا و دارو صرفاً حمایت لفظی از تولید نیست؛ انتظار، نظارت بر نحوه اجرای سیاست‌ها و اطمینان از آن است که تصمیم‌های یک اداره، هدف کلان حمایت از تولید و امنیت تأمین کشور را تحت‌الشعاع قرار ندهد.

آقای رئیس سازمان غذا و دارو؛ چند سؤال روشن وجود دارد که انتظار می‌رود پاسخ آنها روشن و صریح باشد:

اگر تولید داخل توان تأمین نیاز کشور را دارد، مبنای واردات چیست؟

اگر توان تأمین کامل وجود ندارد، عدد دقیق کسری کجاست؟

اگر واردات برای جبران کسری است، چه سازوکاری مانع ورود بیش از نیاز بازار می‌شود؟

و مهم‌تر از همه، در تصمیم‌های وارداتی چه سهمی برای حفظ ظرفیت تولید داخلی و امنیت تأمین کشور در شرایط بحرانی در نظر گرفته شده است؟

این مطالبه به معنای بستن مرزها یا حمایت بی‌قیدوشرط از تولیدکننده نیست؛ بحث بر سر رقابت منصفانه، شفافیت و حفظ سرمایه‌ای است که برای تولید در کشور ایجاد شده است.

اگر در اداره کل تجهیزات و ملزومات پزشکی همه تصمیم‌ها بر اساس آمار دقیق، نیاز واقعی، ضوابط مشخص و در راستای منافع نظام سلامت اتخاذ می‌شود، شفاف‌سازی آن می‌تواند بهترین پاسخ به نگرانی‌های مطرح‌شده باشد.

اما اگر میان سیاست‌های اعلامی حمایت از تولید و تصمیم‌های اجرایی فاصله‌ای ایجاد شده، این همان جایی است که انتظار می‌رود مدیریت ارشد سازمان غذا و دارو وارد عمل شود و از خود بپرسد: آیا آنچه در سطح اداره کل در حال اجراست، همان سیاستی است که سازمان در سطح کلان دنبال می‌کند؟

تولیدکننده ایرانی حمایت شعاری نمی‌خواهد؛ قاعده روشن، بازار قابل پیش‌بینی و تصمیم شفاف می‌خواهد.

چرا که واردات را می‌توان در مدت کوتاهی انجام داد؛ اما ساختن دوباره یک کارخانه، بازگرداندن سرمایه از دست‌رفته و احیای ظرفیت تولید، سال‌ها زمان و هزینه می‌خواهد.

و این دقیقاً همان نقطه‌ای است که باید درباره آن تصمیم گرفت:

تأمین امروز، نباید به قیمت از دست رفتن توان تولید فردای کشور تمام شود.

 

پایان/*

اندیشه معاصر را در ایتا ، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.

  منبع : پرسون