زندگی اشتراکی تنها در تقسیم اجاره، اتاق یا هزینههای زندگی خلاصه نمیشود. گاهی شامل تقسیم ناخواسته اضطراب، تنش، حریم شخصی و حتی بازتعریف مرزهای روابط انسانی نیز میشود. در سالهای اخیر که فشار اقتصادی، تغییر الگوهای خانواده، مهاجرت، ناامنی شغلی و بحران مسکن افراد بسیاری را به سوی اشکال تازه همزیستی سوق داده، باید آموخت که چگونه با حضور دائمی «دیگری» کنار آمد. ناصر فکوهی، استاد انسانشناسی دانشگاه تهران در این گفتگو ابعاد روانی، جنسیتی، فرهنگی و اجتماعی زندگی اشتراکی و پیامدهای آن را برای جامعه ایرانی بررسی کرده است.
