بارشهای سنگین فروردین ۱۴۰۵ در بخش ریز استان بوشهر، چشماندازی کمسابقه را در دل اقلیم گرم و خشک جنوب ایران رقم زد؛ جایی که یک اصله نخل تنها، در میان پهنهای از آب ایستاده و به نمادی از قدرت طبیعت و دگرگونی چهره سرزمین پس از بارانهای سیلآسا تبدیل شده است.
