حمله تند رابرت دنیرو به ترامپ: او یک ظالم نژادپرست و زن‌ستیز است

 به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، این چالش با موضوع «برای خلاص شدن از شر ترامپ تو چیکار می‌کنی؟» برگزار می‌شود و از هنرمندان و طراحان می‌خواهد تا ایده‌های خلاقانه و دیدگاه‌های خود را در قالب پوستر به تصویر بکشند.

علاقه‌مندان برای ثبت اثر، باید فایل باکیفیت اثر خود را به همراه عکس پرتره و آدرس اکانت اینستاگرام به آیدی @postermovement_admin در پیام‌رسان‌های «بله» و «تلگرام» ارسال نمایند. شایان ذکر است که این رویداد با طراحی و هدایت فنی استاد محمدرضا دوست محمدی برگزار می‌گردد.

به گزارش شهرآرانیوز، غلامرضا امیرخانی، امروز ۲۹ مردادماه در آیین رونمایی از کتاب یاران راستین در محل جهاد دانشگاهی اظهار کرد: این کتاب و آثاری از این دست صرفا یک اثر تاریخی، خاطره‌نگارانه یا پژوهشی نیستند بلکه می‌توانند برای جامعه امروز نیز درس‌آموز و راهگشا باشند.

وی با اشاره به اهمیت ثبت و بازخوانی خاطرات و تجربیات شخصیت‌های اثرگذار انقلاب اسلامی افزود: زندگی این افراد تنها متعلق به گذشته نیست و تجربه‌های آنان می‌تواند در عرصه‌های مختلف اجتماعی و فرهنگی مورد استفاده قرار گیرد. زمانی که ارتباط نسل‌های امروز با این شخصیت‌ها و تجربه‌های آنان به هر دلیل کمرنگ شده است، بازسازی واقعی و مستند وقایع می‌تواند به شناخت بهتر تاریخ معاصر کمک کند.

رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران ادامه داد: هر گوشه‌ای از وقایع اگر به صورت واقعی، مستند و مبتنی بر حقیقت بازسازی شود، به نظر من در کامل شدن تصویر حقیقت در تاریخ معاصر بسیار مهم است. آثار خاطره‌نگارانه و پژوهش‌هایی که با تکیه بر اسناد و روایت‌های معتبر تدوین می‌شوند، می‌توانند بخش‌هایی از تاریخ را که کمتر مورد توجه قرار گرفته است، روشن کنند. ضرورت پذیرش اشتباهات گذشته برای سیاست‌گذاری امروز

امیرخانی با تأکید بر ضرورت بازخوانی صادقانه تاریخ گفت: در طول سال‌ها جامعه شخصیت‌های ارزشمندی را از دست داده است که می‌توانستند نقش بسیار مثبت‌تری در سرنوشت جامعه ایفا کنند. به همین دلیل، بررسی دقیق و مستند گذشته اهمیت فراوانی دارد.

وی با اشاره به روایتی منسوب به حضرت امام خمینی (ره) درباره پذیرش اشتباهات، تصریح کرد: اگر در گذشته کار‌هایی انجام شده که اشتباه بوده است باید این شجاعت را داشته باشیم که بپذیریم چنین اشتباهاتی رخ داده است. پذیرش اشتباه، مقدمه اصلاح و جلوگیری از تکرار آن در آینده است.

در ادامه حتما بخوانید …

جوان آنلاین: سال‌هاست که جریان فکری حاکم بر هالیوود با اتکا به ژانر ابرقهرمانی، سعی در بازتعریف مفاهیم اخلاقی، قدرت و مسئولیت دارد. در سریال جدید اسپایدرمن ۲۰۲۶، ما با نسخه‌ای از پیتر پارکر (شخصیت اصلی و قهرمان سریال) مواجه هستیم که بیش از هر زمان دیگری، نماد استیصال انسان مدرن در برابر نظام تکنو- سرمایه‌داری است. جریانات تولید محتوا در غرب و به‌ویژه هالیوود، عمدتاً به دنبال حذف خدا و تعهد به ارزش‌های دینی از زندگی نسل‌های زد و آلفا هستند. ترویج زندگی تجردمحور و ضدخانواده بودن نیز بخشی از این تلاش‌های پیدا و پنهان است که سعی دارد نسل‌های تازه را به نیرو‌های تربیت‌یافته جهت ایفای نقش‌های از پیش تعیین‌شده در ساختار تفکر سرمایه‌داری تبدیل کند. 

سریال اسپایدرمن ۲۰۲۶، آغاز یک روایت گام‌به‌گام از فروپاشی روانی و اجتماعی قهرمانی است که هالیوود می‌خواهد به جای «ناجی»، او را به «مهره‌ای کنترل‌شده» تبدیل کند. در قسمت اول، ما شاهد آن هستیم که کارگردانان با چه ترفندهایی، «خودخواهی» را به پوشش «رابین‌هودی» و «انزوا» را به پوشش «قدرت» می‌فروشند. 

 مزرعه حیوانات و جهش آغشته به خون 
یکی از عمیق‌ترین لایه‌های پنهان در قسمت اول این سریال، اشاره مستقیم به ریشه‌های ارتش‌محور ابرقدرت‌هاست. روایت با یک فلش‌بک کوتاه از آزمایشگاه‌های مخفی دوران جنگ جهانی دوم آغاز می‌شود؛ جایی که ارتش ایالات متحده با الهام از پروژه‌های شکست‌خورده نازی‌ها، بر روی «جهش ژنتیکی» برای ساخت سربازان ایده‌آل کار می‌کند. این سکانس، بیننده را به این حقیقت تلخ رهنمون می‌کند که ابرقهرمانان غربی، هرچقدر هم ظاهر فریبنده و عدالت‌خواهانه داشته باشند، در عمق خود، محصولی از «ارتش‌سالاری» و علم عاری از اخلاق هستند. 
اینجاست که استعاره «قلعه حیوانات» در ژانر مارول خود را به زیبایی نشان می‌دهد. درست مانند مزرعه‌ای که خوک‌ها شورش می‌کنند، در این سریال نیز پیتر پارکر گمان می‌کند برای عدالت می‌جنگد، اما در حقیقت، او تنها یک «حیوان تربیت‌شده» در باغ‌وحش بزرگ صنایع نظامی است. ذات تکنولوژیک نیش عنکبوت که در این قسمت بازنمایی می‌شود، انسان امروزی را به موجودی بدل می‌کند که برای قدرت گرفتن، باید «ژنتیک» خود را به دست آزمون‌گران جنگی بسپارد. این شبهه‌افکنی عمدی، وفاداری انسان به سرشت الهی خود را خدشه‌دار …

متن یادداشت بدین شرح است: «بسم الله الرحمن الرحیم 

پنج سال گذشت... 

پنج سال از رفتن برادرم، استاد محمدرضا حکیمی؛ و پیش از او، برادر دیگرم، حاج شیخ علی آقا؛ دو برادری که یک عمر، در کنار یکدیگر، از روزهای سخت غربت دین و عدالت گفتیم و نوشتیم و کوشیدیم آنچه از قرآن و تعالیم پیامبر اکرم(ص) و اهل‌بیت(ع) فهمیده‌ایم، بی‌پیرایه و بی‌ملاحظه این و آن، به نسل‌های پس از خود برسانیم. 

اکنون من مانده‌ام و خاطرهٔ بیش از هشتاد سال زندگی با دو برادر؛ از خانه پدری در مشهد، از حوزه و درس و کتاب، از استادان بزرگ مکتب معارف خراسان، از شب‌ها و روزهای تألیف «الحیات»، تا گفت‌وگوهای بی‌پایان دربارهٔ انسان، توحید، عدالت، فقر، محرومان و آن اسلامی که اگر در زندگی انسان و جامعه حضور یابد، باید نخست آثار آن را در زندگی فرودستان و محرومان بتوان دید. 

محمدرضا، بیش از آنکه اهل سخن باشد، اهل درد بود. 

درد دین داشت؛ اما دینی که از انسان جدا نیست. 

درد قرآن داشت؛ اما قرآنی که برای اقامهٔ قسط آمده است. 

درد اهل‌بیت(ع) داشت؛ اما اهل‌بیتی که عدل را میزان حکومت و کرامت انسان را حرمت الهی می‌دانستند. 

و درد محرومان داشت؛ همان کسانی که بارها فریاد برمی‌آورد اگر دین نتواند حق آنان را از اغنیا و قدرتمندان بستاند، از حقیقت اجتماعی دین چه باقی خواهد ماند؟ 

او عمر خویش را برای گردآوردن مال و ساختن نام و نشان صرف نکرد. قلم زد، کتاب نوشت، نسل‌هایی را به اندیشیدن فراخواند، از عدالت گفت و بر سر عدالت پای فشرد؛ اما از آنچه برای دیگران می‌خواست، برای خود چیزی نخواست. 

او از دنیا رفت، اما مسئله‌ای که یک عمر درباره آن فریاد زد، همچنان باقی است: 

انسان، عدالت، و محرومان. 

اگر می‌خواهیم حکیمی را بزرگ بداریم، راه آن ساختن عنوان‌ها و بناها و افزودن بر تشریفات نیست. حکیمی را باید در «الحیات» خواند؛ در «الحیات» شناخت؛ در «الحیات» و دیگر آثارش، صدای قرآن و حدیث را دربارهٔ عدالت شنید؛ و از خود پرسید چرا در جامعه‌ای که اسلامی‌ست، هنوز انسانی به سبب فقر، از حق زندگی شایسته محروم است؟ 

این پرسش حکیمی است؛ و تا هنگامی که فقر هست، تبعیض هست، محرومیت هست و انسانی در کنار …

به گزارش آفتاب نیوز،

ماجرا از آنجا آغاز شد که سایمون افرام، نویسنده و تهیه‌کننده فیلم، در شکایتی علیه نتفلیکس مدعی شد این شرکت در حفاظت از محرمانگی و امنیت نسخه اصلی فیلم «بی‌ملاحظه، سهل‌انگار و بی‌احتیاط» عمل کرده است. طبق اسناد دادگاه، نسخه‌ای از فیلم پس از سرقت چند هارددیسک از دفتر نتفلیکس مفقود شد.

یکی از کارگردانان مستقل که از این اتفاق ابراز شگفتی کرده، گفت: «این وضعیت بسیار مشکوک است. DCP‌ها روشی هستند که فیلم‌ها از طریق آن جابه‌جا می‌شوند. اینکه نتفلیکس بگوید فیلم دزدیده شده، نمی‌داند چه کسی آن را دزدیده و کاری از دستش برنمی‌آید، واقعاً ترسناک است.» او افزود: «برای سازندگان فیلم «استقامت» متأسفم. این اتفاق می‌تواند یک قرارداد بزرگ برای آنها را از بین ببرد.»

فیلمساز دیگری نیز این اتفاق را «هشداردهنده» توصیف کرد و گفت: «قابل درک نیست که امنیت یک شرکت یک تریلیون دلاری کمتر از حد کاملاً نفوذناپذیر باشد. اگر یک فیلم ۴۵ میلیون دلاری از داخل شرکت شما دزدیده شود، اولین کاری که انجام می‌دهید تماس با واحد مبارزه با سرقت آثار سینمایی FBI است. این اتفاق برای تمام جامعه فیلمسازی یک زنگ خطر است.» نتفلیکس در واکنش اعلام کرده است که به‌محض اطلاع از مفقود شدن DCP، موضوع را به بخش امنیت داخلی و تیم فیلم «استقامت» اطلاع داده است.

بر اساس دادخواست، دنیل هایدو، تهیه‌کننده همکار فیلم، روز ۱۵ ژوئن یک نسخه دیجیتال سینمایی یا DCP را شخصاً به دفتر نتفلیکس تحویل داد. این نسخه بنا به درخواست نتفلیکس و برای بررسی فیلم توسط این شرکت ارائه شده بود؛ اقدامی که طبق اسناد دادگاه در شرایطی که توزیع‌کنندگان به خرید یک فیلم علاقه‌مند هستند، امری معمول محسوب می‌شود. در کمتر از ۲۴ ساعت، مدیران نتفلیکس فیلم را تماشا کردند. اما در ۲۵ ژوئن، یکی از مدیران نتفلیکس در ایمیلی به دو نفر از اعضای تیم «استقامت» اعلام کرد که تعدادی هارددیسک از میز‌های دفتر شرکت به سرقت رفته است. در این ایمیل آمده بود: «این اولین بار برای ماست. متأسفانه هفته گذشته فردی تعداد قابل‌توجهی از درایو‌ها را از میز‌های دفتر ما دزدیده است. ما در حال پیگیری موضوع با تیم‌های امنیتی خود بوده‌ایم، اما نتیجه‌ای نداشته است. تیم‌های مبارزه با سرقت آثار ما در وضعیت آماده‌باش قرار دارند و موضوع …