ایران آنلاین:
محمدرضا عارف در جلسه کارگروه ارتقای علم و فناوری، ضمن تبریک هفته دولت و با اشاره به پیشرفتهای علمی و فناوری کشور در دهههای اخیر، گفت: علم و فناوری و دانشگاهیان در این دو جهاد میداندار بودند و عملکرد خوب حوزه علم و فناوری در این دو جنگ قابل تقدیر است.
به گزارش ایسنا، وی افزود: پیشرفتهای علم و فناوری موجب شد تا در دو جنگ تحمیلی اخیر، در برابر دشمنی که پیشرفتهترین فناوریها را در اختیار داشت، از خود جانانه دفاع کنیم و پیروز شویم و دشمن گمان نمیکرد ما چنین فناوریهایی در اختیار داشته باشیم.
معاون اول رئیسجمهور با بیان اینکه افسران جنگ فناوری، دانشمندان جوان و متخصصان کشور هستند، ادامه داد: دولت، سایر قوا و نهادهای کشور باید از این دانشمندان حمایت کافی کرده و موانع را از بین ببرند تا آنان با انگیزه و نشاط، مسیر پیشرفت کشور در زمینه علم و فناوری را به پیش ببرند.
عارف افزود: رویکرد رئیسجمهور و دولت، حل مشکلات دانشگاهیان و دانشمندان کشور و بهرهگیری از کمک آنان برای حل مسائل کشور است. از سوی دیگر، کشور پس از جنگ رمضان وارد شرایط جدیدی شده است و ضروری است با حمایت از دانشمندان و حل مطالبات و دغدغههای آنان، از جمله مسائل معیشتی، به پیشرفتهای علمی خود ادامه دهیم.
وی با تأکید بر اینکه جوانان سرمایههای کشور هستند، گفت: راهبرد دشمن در حال حاضر، آسیبزدن به سرمایه اجتماعی و فروپاشی اجتماعی از مسیر فشار اقتصادی است و برای دانشگاه نیز برنامهریزی دارد؛ بنابراین باید برای خنثیسازی این توطئه دشمن آمادگی داشت.
معاون اول رئیسجمهور در ادامه با اشاره به ضرورت اصلاح آییننامه جذب اعضای هیأت علمی، بیان کرد: شوراهای عالی به جای سیاستگذاری، هدایت و نظارت، در امور اجرایی و حتی انتخاب رئیس یک دانشگاه دخالت میکنند؛ در حالی که تعیین ضوابط و آییننامه جذب هیأت علمی باید در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری دنبال شود.
وی تأکید کرد: حفظ منزلت اجتماعی استادان دانشگاه اهمیت زیادی دارد؛ بنابراین فرایند جذب هیأت علمی باید با توجه به این موضوع اصلاح شود.
در این جلسه …
به گزارش خبرگزاری عصر خبر، عباس پازوکی، معاون ارتباطات و اطلاعرسانی دفتر معاون اول رئیسجمهور در یادداشتی در کانال تلگرامی خود نوشت:
سلام. امروز خانم دکتر مروّج، همسر دکتر عارف، با خانم دولتی (دستیار ویژه معاون اول) تماس گرفته بود و گلایه ای را مطرح کرد که شنیدنش پشتصحنه عجیبی از حجم کار این روزهای دولت را نشان میدهد. نوشته های مشابه عکس | شترسواری و خوشگذرانی بابک جهانبخش و همسرش در قشم 1402/12/07 معاون پزشکیان: دولت وقت خود را صرف حاشیهسازان نمی کند 1404/06/06
گلایه این بود که دکتر عارف شبها کارتابلهای کاری را با خودش به منزل میآورد و حجم کار آنقدر زیاد است که بعید است شبی زودتر از ساعت ۳ یا ۴ صبح دست از مطالعه پروندهها و صدور دستورات بکشد! ساعت ۳ صبح میخوابد، ۵:۳۰ بیدار میشود و حوالی ۶:۳۰ یا ۷ صبح پشت میز کارش حاضر استواقعیت این است که شاید خیلیها دقیق ندانند در بدنه اجرایی کشور چه میگذرد. تصمیماتی که در هیئت وزیران گرفته میشود، پیش از آن ساعتها در کمیسیونها و ستادهای زیرمجموعه معاون اول تصمیمسازی میشود و یا بعضا با اختیارت قانونی که دارد از طرف دولت تصمیم گیری می کند. از ستاد تنظیم بازار گرفته تا ستاد روابط ایران و چین، ایران و روسیه، ایران و آفریقا، ستاد فضای مجازی، ستاد بازسازی، ستاد هوش مصنوعی و ارتقای فناوری، ستاد هماهنگی اقتصادی دولت، شورای اقتصاد، شورای عالی علوم و تحقیقات، شورای گذر، شورای راهبری برنامه هفتم، شورای عالی انرژی و دهها شورا، ستاد و کارگروه اقتصادی و اجرایی دیگر، همگی زیر نظر معاون اول به عنوان مسول تیم اقتصادی دولت مدیریت میشوند. اینها تازه بخشی از برنامههاست؛ حجم زیادی از ملاقاتها و جلسات با وزرا، مسئولان و شخصیتهای مختلف را هم باید به آن اضافه کرد.
دکتر عارف تقریباً تا ساعت ۸ شب بیوقفه در دفتر مشغول جلسه و اداره این جلسات است. شانس بیاورد حدود ساعت ۹ یا ۱۰ شب به خانه میرسد. او یک عادت همیشگی و زیبا دارد: حتماً شام را کنار همسرش میخورد و حدود یک تا یکونیم ساعت وقت میگذارد، مینشیند و با خانم دکتر و خانواده گپ میزند. اما از ساعت ۱۱:۳۰ یا ۱۲ شب، …
دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در یک نشست مطبوعاتی در کاخ سفید، یک روز پس از گزارش وال استریت ژورنال مبنی بر ترغیب دستیارانش برای دیدار با کیم در پاسخ به این سوال که آیا احتمال دارد اواخر امسال با کیم دیدار کند، به خبرنگاران گفت: «بله، من این کار را خواهم کرد.»
این دیدار میتواند در سفر او به آسیا، احتمالاً برای شرکت در اجلاس همکاری اقتصادی آسیا-اقیانوسیه که قرار است در ماه نوامبر در شنژن چین برگزار شود، اتفاق بیفتد.
براساس گزارش یونهاپ، او در مورد برنامه خود برای تعامل مجدد با کیم توضیحی نداد. ترامپ در پاسخ به این سوال که آیا نامههای کتبی با کیم رد و بدل میکند، گفت: «نمیتوانم این را به شما بگویم.»
ترامپ در یک مصاحبه مطبوعاتی جداگانه، از پاسخ به سوالی در مورد اینکه آیا هدف او از تعامل مجدد با کیم هنوز خلع سلاح هستهای کره شمالی است، خودداری کرد و این نگرانی را ایجاد کرد که دولت او ممکن است تمرکز سیاست خود را به سمت اهدافی غیر از خلع سلاح هستهای، مانند کاهش تنش و مدیریت ریسک، تغییر دهد.
دولت ترامپ پیش از این تعهد خود را به خلع سلاح هستهای "کامل" کره شمالی تأیید کرده بود. ترامپ گفت: "من نمیخواهم در مورد آن صحبت کنم، اما همانطور که میدانید و دیدهاید، من رابطه خوبی با کیم جونگ اون دارم." «او (جو) بایدن را دوست نداشت. او (باراک) اوباما را دوست نداشت. او هیچکس را دوست نداشت، اما من را دوست دارد.»
اظهارات ترامپ در بحبوحه گمانهزنیهایی مبنی بر اینکه او ممکن است به دنبال احیای دیپلماسی شخصی خود با کیم باشد، مطرح شد؛ دیپلماسیای که منجر به سه دیدار دوجانبه در طول دوره اول ریاست جمهوریاش شد: اولین دیدار در ژوئن ۲۰۱۸ در سنگاپور، دومین دیدار در هانوی در فوریه ۲۰۱۹ و آخرین دیدار در روستای مرزی پانمونجوم بین دو کره در ژوئن ۲۰۱۹.
این گمانهزنیها با دستور اخیر ترامپ برای کاهش رزمایشهای نظامی کره جنوبی و آمریکا، که به عنوان یک اقدام آشتیجویانه در قبال کره شمالی تلقی میشود، بیشتر تقویت شده است. پیونگ یانگ مدتهاست که رزمایشهای متحدان را به عنوان تمرینهایی برای جنگ علیه خود محکوم میکند.
ناظران گفتند که توجه مجدد ترامپ به کره شمالی ممکن است نشاندهنده اشتیاق او برای به ثمر رساندن …
به گزارش عصر ایران، تنها شگفتی مجلس فعلی این نیست که نمایندۀ اکثریت مردم ایران نیست و نسبتی با خواسته های واقعی آن ندارد، یا تنها این نیست که در این چند ماه که تعطیل بود، خاطر مردم آسودهتر بود و کارها از طریق شورای عالی امنیت ملی یا شخص رییس جمهوری بهتر پیگیری می شد و حالا آدم متوجه میشود که چرا مرحوم دکتر مصدق از مجلس اختیارات گرفت و خود کارها را انجام داد و بعد با همهپرسی مجلس بعدی را منحل کرد ( در واقع مردم منحل کردند نه مصدق چون اکثر آنان را دربار و خانها و وابستگان سفارت انگلستان چیده بودند و نمایندۀ واقعی مردم نبودند).
همچنین تنها شگفتی این مجلس قصد چندی پیششان در استیضاح وزیر ارتباطات به جرم اتصال نصفونیمه اینترنت بینالملل نیست مثل این که وزیر بهداشت را به خاطر افتتاح بیمارستان بخواهند استیضاح کنند؛ به همین مضحکی!
یا این که در مجلس مجازی فعلی با لپ تاپ و بیرون آن هرم هم دستبردار نیستند و مجری سابق تلویزیون به جای نمایندگی کار خبری انجام میدهد، یا این که انگار از اوضاع بازار و قدرت خرید مردم خبر ندارند و طرحهای اقتصادی شان یکی بعد از دیگری با شکست روبهرو می شود و مشخصا دربارۀ طرح خاص فرزندآوری به روی مبارک نمیآورند که نتیجه نداده و بیهوده بودجه هدر میدهند.
اینها همه مایۀ شگفتی است و به خاطر همین هم مجلس عملا از برخی حوزهها کنار گذاشته شده و شوراهای عالی کارها را پیش میبرند و نمایندگان در جریان کموکیف مذاکرات با طرف آمریکایی هم نیستند چون ممکن است برخی اطلاعات نهان را خواسته یا ناخواسته از سر عمد یا بی اطلاعی لو دهند.
میدانم که نقش رییس مجلس برای ادارۀ مجلس است و مثل رییس دولت و رییس قوه قضاییه و رییس صدا و سیما به معنی واقعی رییس نیست و الزاما همۀ نمایندگان مانند رییس آن نمیاندیشند و چه بسا نمایندۀ طیف مقابل به رییس رأی دهد تنها از حیث کیفیت ادارۀ مجلس ولی ما چون نظام حزبی پارلمانی نداریم تا حزب واجد اکثریت کرسیها مأمور تشکیل دولت شود و رییس حزب با اتکا به اکثریت یا ائتلافی که نصف به علاوه یک را فراهم سازد به نخستوزیری برسد مجلس و اکثریت آن معمولا با رویکرد رییس آن شناخته میشود و …
در پی انتشار یادداشت «لیبرالیسم نقابدار» محمد قوچانی [لینک]، سروش دباغ با بازخوانی نسبت قوچانی با جریان روشنفکری دینی، به نقد شیوه مواجهه او با عبدالکریم سروش، علی شریعتی و منتقدان سرمایهداری پرداخته است. دباغ معتقد است نقد فکری، هرچند میتواند صریح و رادیکال باشد، نباید به برچسبزنی، پروندهسازی و آمیختن داوریهای معرفتی با منازعات سیاسی و قبیلهای بینجامد.
سروش دباغ: صادقانه بنویسم با عنایت به وضعیت متلاطم و نگران کنندۀ کشور و درمیانۀ آتش بس،جنگ،اعدام، توّرمِ عنان گسیخته، معضل بنزین… ترجیح می دادم به عنوان عضوی از خانوادۀ روشنفکری، بیش از این وارد گرد و غباری که اخیرا در فضا پدیدارگشته نشوم و به همان دو نوشتارِ « یک چمدان دروغ» و «شریعتی، شاندل و مسلمانی» بسنده کنم.اما انتشار نوشتار« لیبرالیسم نقابدار»، مرا سوق داد به نگارش سطور ذیل. باشد که به کار مخاطبان فهیم و افرادی که تحولّات روشنفکری ایران معاصر را رصد می کنند، بیاید. خاطرهای از محمد قوچانی و روزهای پس از انتخابات ۱۳۸۸
چند ماه پس از انتخابات ریاست جمهوریِ بحث برانگیز و پرمناقشۀ خرداد ماه سال ۱۳۸۸، حوالی انتشار شمارۀ اول نشریۀ « مهرنامه» با محوریت مصاحبۀ «ازشریعتی تا سروش» با حضور دوست عزیز احسان شریعتی و اینجانب، درجلسۀ گپ و گفتی با حضور تنی چند از دوستان، از جمله محمد قوچانی مدیر مسئول « مهرنامه» که مدتی را پس از انتخابات در زندان گذرانده بود، دربارۀ اوضاع و احوال سیاسی، فرهنگی و روشنفکری مملکت صحبت می کردیم.
خاطرم هست در آن جلسه، قوچانی گمانه زنی می کرد که درواکنش به افزایش بسامد، صراحت و شدت فعالیت های سیاسی عبدالکریم سروش در دورانِ پس از انتخابات ریاست جمهوری، از نگارش نامۀ سرگشاده به رهبریِ وقت گرفته تا انتشار نامۀ پنج نفره در بحبوحۀ «جنبش سبز»، برجسته کردنِ نقش ایشان در«ستاد انقلاب فرهنگی» و آنچه بر دانشگاه ها در سالهای اول انقلاب رفت، در دستور کار نیروهای امنیتی و اطلاعاتی قرار گرفته است.
هفده سال بعد، در مرداد ماه ۱۴۰۵ خورشیدی، با خواندن نوشتارقوچانی تحت عنوان «لیبرالیسم نقابدار» در هفته نامۀ « تجارت فردا»، خاطرۀ فوق در ذهن و ضمیرم زنده شد. نیک می دانستم و می دانم که بیش از یک دهه است مشی و مرام روزنامه نگاریِ قوچانی تغییر محسوسی کرده و قویا …
