پروفسور ولی نصر1 و پروفسور رابرت پِیپ2 (Robert Pape) هر دو از منظر استراتژی راهبردی به گذشته و آینده ایران پرداختهاند. در بخش اول مقاله حاضر تصویری از نظریات نصر و پیپ گزارش شده است. در بخش دوم دیدگاههای این دو صاحبنظر با هم مقایسه شده است و در بخش سوم فرصتها و موانع پیشاروی استراتژی کلان ایران برای عبور به دوران ثبات و توسعه مورد بحث قرار گرفته است. ولی نصر، استاد برجسته روابط بینالملل در دانشگاه جان هاپکینز، در آخرین کتاب خود «استراتژی بزرگ ایران: تاریخ سیاسی» به نزدیک به پنج دهه از عمر جمهوری اسلامی، بهویژه به راهبرد سیاسی-امنیتی ایران پس از جنگ عراق، پرداخته و تابآوری ایران را ناشی از تصمیماتی دانسته است که با هدف حفظ بقا در محیط متشنجِ غربِ آسیا و تهدیدهای دایمی اتخاذ شدهاند. رابرت پِیپ نیز که استاد علوم سیاسی در دانشگاه شیکاگو است و در زمینه استراتژی نظامی و امنیت بینالملل مطالعه …
