بامداد امروز، یک سال پیش، موشک بود که بر سر تهران بارید. آنها که خواب بودند و نشنیدند صبح با خبرها شوکه و آنها که بیدار شدند، صدای انفجارها، قلبشان را از جا درآورد. بامداد بیستوسوم خردادماه ۱۴۰۴، روز بهت، حیرت و آشفتگی بود. آن روز و 11 روز بعدش، روایتهای بسیاری منتشر شد؛ خانوادههای بسیاری داغدار و هزاران نفر عزادار ازدسترفتن عزیزانشان شدند. امروز داغ خانوادهها تازه است، درست مانند یک سالی که گذشت و جنگ دومی که برایشان یادآور تمام رنجهای 12 روز موشکباران بود. آنها این روزها در پی برگزاری مراسم هستند؛ مراسم یادبود یک سال نداشتنشان.
