بر اساس برداشت برخی مخاطبان، شباهت در فضای تنش و تقابل قدرت در این دو سکانس(متری شیش و نیم و زن و بچه) باعث شکلگیری این تصور شده که شخصیت مهناز در «زن و بچه» نوعی بازنمایی یا تلافی نمادین نسبت به موقعیتهای مشابه در آثار دیگر است. این تفسیر بیشتر مبتنی بر الگوهای مشترک در نمایش قدرت و فشار روانی است تا یک ارتباط داستانی مستقیم.
