مهدوی‌کیا کنار ژورکائف تماشاگر دیدار ایران شد

به گزارش ایران ورزشی، در هفته‌های پس از پایان رقابت‌های جام جهانی ۲۰۲۶ و منتهی به آغاز فصل جدید رقابت‌های باشگاهی در فوتبال جهان، به موضوع عدم حضور بازیکنان ایرانی در کشورهای مطرح فوتبال جهان و اروپا پس از رقابت‌های جام جهانی پرداخته بودیم. جایی که برخلاف دوره‌های گذشته، خبری از انتقال بازیکنان ایرانی به لیگ‌های معتبر که خودشان را در رقابت‌های جام جهانی به‌خوبی نشان داده بودند، نبود و بازیکنان ایرانی، همچنان جایی در لیگ‌های معتبر اروپایی ندارند. هفته گذشته در یکی از مطالب این صفحه از روزنامه، این موضوع را مورد بررسی قرار دادیم که در بین ۴۵تیم برتر رده‌بندی فیفا که بخشی از آنها در جام جهانی ۲۰۲۶ حضور داشتند و تعداد محدودی نیز موفق به حضور در جام جهانی نشده بودند، تنها تیم ایران است که در حال حاضر هیچ نماینده‌ای در پنج لیگ معتبر اروپایی ندارد و به نظر این روند با بازگشت مهدی طارمی به فوتبال آسیا ادامه پیدا خواهد کرد.

بهترین بازیکنان هم خواهان نداشتند!

نکته جالب در مورد شرایط بازیکنان لژیونر در فوتبال ایران این است که حتی بهترین بازیکنان ایران در جام جهانی هم با توجه به شرایط سنی خود، پیشنهادات مناسبی برای حضور در لیگ‌های معتبر دریافت نکردند. علیرضا بیرانوند پیشنهادی برای حضور در بشیکتاش ترکیه دریافت کرد اما در نهایت در لیگ ایران ماندگار شد. رامین رضاییان که بهترین بازیکن ایران در رقابت‌های جام جهانی بود، در ۳۷سالگی به بازی در فولاد و لیگ ایران ادامه داد، محمد محبی که در نخستین بازی مقابل نیوزیلند گلزنی کرد به تیم ریه‌کا در لیگ کرواسی رفت و حالا شنیده می‌شود که قرار است شاهد پیوستن مهدی طارمی به یکی از تیم‌های لیگ امارات باشیم که به احتمال قوی الوصل امارات خواهد بود. شاید حضور علیرضا جهانبخش در تیم اکسلسیور هلند باتوجه به فصل ناکامی که در بلژیک سپری کرده بود، قدمی نسبتاً قابل ‌قبول در کارنامه کاپیتان تیم ملی باشد اما جهانبخش هم در اولین بازی خود برای تیم جدیدش مقابل آیندهوون، ۱۶دقیقه به میدان رفت و او احتمالاً یکی از گزینه‌های نیمکت‌نشینی این تیم هلندی باشد.

لژیونرهای موفق؛ غایبان تیم ملی!

یکی از نکات جالبی که در خصوص شرایط بازیکنان لژیونر فوتبال ایران در این فصل وجود دارد، شرایط بهتر بازیکنانی است که در جام جهانی ۲۰۲۶ و اردوهای اخیر تیم ملی نتوانستند رضایت امیر قلعه‌نویی را جلب کنند. در لیگ امارات همچنان شاهد درخشش سردار آزمون هستیم و در فوتبال اروپا نیز آماده‌ترین لژیونر این فصل فوتبال ایران، اللهیار صیادمنش بوده که در هر بازی برای تیم جدید خود یعنی لخ‌پوزنان، کیفیت بالایی را از خود به نمایش گذاشته است. همچنین احتمال پیوستن محمدجواد حسین‌نژاد به ریوآوه در لیگ معتبر پرتغال نیز وجود دارد و همین موضوع نشان می‌دهد که چطور بازیکنان جوان غایب در تیم ملی، بیشتر توجه باشگاه‌های اروپایی را به خود جلب کرده‌اند.

سن و سال، معیار اول انتخاب اروپایی‌ها

شرایط لژیونرهای ایرانی پس از جام جهانی ۲۰۲۶ بدون حتی یک انتقال بزرگ بیشتر از هر موضوعی، توجه ویژه باشگاه‌های بزرگ و لیگ‌های مطرح اروپایی را به بازیکنان جوان و آینده‌دار نشان می‌دهد. در واقع باشگاه‌های مطرح سطح اول فوتبال جهان، بیشتر با استفاده از داده‌های آماری و ابزارهای استعدادیابی که اکنون در اختیار این باشگاه‌ها قرار دارد، سعی در برنامه‌ریزی بلندمدت برای آینده خود دارند تا اینکه بخواهند صرفاً ستارگانی را با مبالغ گرانقیمت برای مدتی کوتاه به خدمت بگیرند. در چنین شرایطی بازیکنان تیمی که رکورد مسن‌ترین ترکیب تاریخ جام جهانی را شکسته، طبعاً مورد توجه باشگاهای سطح اول یا حتی سطح دوم فوتبال اروپا نیستند و این موضوع باعث شده تا شرایط لژیونرهای فوتبال ایران، به دوره پیش از شروع دوران کاری کارلوس کی‌روش در تیم ملی و زمان سرمربیگری مربیانی چون افشین قطبی و علی دایی در تیم ملی برگردد؛ زمانی که استخوان‌بندی اصلی تیم ملی، متشکل از بازیکنان لیگ برتر و ستارگان حاضر در کشورهای حوزه خلیج فارس بود و فوتبال ایران جایی در ویترین جهانی فوتبال نداشت.

انتهای پیام/

مونیر الحدادی با انتشار یک استوری اینستاگرامی به حضور یک‌ساله‌اش در استقلال پایان داد؛ بازیکنی که با سابقه بازی در بارسلونا به فوتبال ایران آمد و حالا به سومین مراکشی تاریخ لیگ برتر تبدیل شده که تجربه حضور در فوتبال ایران را پشت سر گذاشته است.

مونیر الحدادی، مهاجم اسپانیایی-مراکشی استقلال، سرانجام با انتشار یک استوری اینستاگرامی از هواداران این تیم خداحافظی کرد تا پرونده حضورش در جمع آبی‌پوشان پس از یک فصل بسته شود.

الحدادی که ابتدای فصل گذشته با رزومه‌ای قابل توجه و سابقه بازی در بارسلونا راهی استقلال شده بود، یکی از پرسر و صداترین خریدهای خارجی لیگ برتر به شمار می‌رفت. او اگرچه نتوانست همراه استقلال به افتخار بزرگی دست پیدا کند، اما از نظر آماری یکی از مؤثرترین بازیکنان خارجی فصل تیمش بود.

سومین مراکشی تاریخ لیگ برتر

مهاجم ۳۰ ساله استقلال در مجموع ۲۸ مسابقه با پیراهن این تیم به میدان رفت؛ ۱۸ بازی در لیگ برتر، دو دیدار در جام حذفی و هشت مسابقه در لیگ قهرمانان آسیا ۲. حاصل عملکرد او چهار گل و پنج پاس گل در تمامی رقابت‌ها بود؛ آماری که نشان می‌دهد الحدادی روی ۹ گل استقلال نقش مستقیم داشته و در مجموع عملکرد قابل قبولی از خود به جا گذاشته است. با پایان حضور مونیر الحدادی، نام او در کنار دو بازیکن دیگر به عنوان مراکشی‌های تاریخ لیگ برتر ایران ثبت شد؛ دو بازیکنی که تجربه‌های متفاوتی در فوتبال ایران داشتند.

عادل شیحی؛ تجربه‌ای کوتاه در استقلال

پیش از الحدادی، عادل شیحی نخستین بازیکن مراکشی بود که پیراهن استقلال را بر تن کرد. او با سابقه بازی در فولام به فوتبال ایران آمد، اما دوران حضورش چندان دوام نداشت. شیحی تنها در شش مسابقه برای استقلال بازی کرد و بدون ثبت گل یا پاس گل از این تیم جدا شد. مهم‌ترین خاطره او حضور در دربی فروردین ۱۳۹۵ بود؛ مسابقه‌ای که در ترکیب اصلی قرار گرفت اما به دلیل مصدومیت در همان نیمه نخست زمین را ترک کرد.

ایوب العملود؛ یک فصل در پرسپولیس

دیگر مراکشی حاضر در لیگ برتر ایران، ایوب العملود بود که با نظر خوان کارلوس گاریدو به پرسپولیس پیوست. این مدافع راست طی یک فصل حضورش، ۲۴ بار برای سرخپوشان در سه رقابت مختلف به میدان رفت و تنها یک گل به ثمر رساند؛ گلی که در هفته دوم لیگ بیست‌وچهارم مقابل تراکتور زده شد و مانع شکست پرسپولیس شد. حالا با خداحافظی رسمی مونیر الحدادی، حضور یکی از شناخته‌شده‌ترین بازیکنان خارجی فصل گذشته لیگ برتر در استقلال به پایان رسیده است؛ بازیکنی که با وجود شرایط پرنوسان تیم، توانست یکی از مؤثرترین خارجی‌های فصل آبی‌پوشان باشد و نامش را به عنوان موفق‌ترین فوتبالیست مراکشی تاریخ لیگ برتر ایران از نظر اثرگذاری روی گل ثبت کند.

مایکل کریک حالا دیگر فرصت چندانی برای ارزیابی و آزمایش ندارد. دوره آماده‌سازی به پایان رسیده و سرمربی منچستریونایتد امروز فصل جدید را روی نیمکت یونایتد شروع می‌کند، جایی که شیاطین سرخ در نخستین هفته لیگ برتر میهمان هال‌سیتی است. دیداری که شاید در ظاهر یکی از بازی‌های معمولی هفته اول باشد، اما برای کریک و تیمش معنایی فراتر از سه امتیاز دارد: آغاز رسمی پروژه‌ای که قرار است چهره منچستریونایتد را تغییر دهد.

کریک که سابقه سال‌ها حضور در اولدترافورد را دارد، حالا در نخستین فصل کامل خود به‌عنوان سرمربی باید نشان دهد چرا باشگاه به او برای هدایت یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های فوتبال انگلیس اعتماد کرده است. او در تابستان تلاش کرده تیمی متوازن‌تر، جوان‌تر و متناسب با ایده‌های خود بسازد؛ تیمی که در عین حال هنوز فاصله زیادی با نسخه نهایی مورد نظر او دارد.

تابستانی با یک پیام روشن

کریک در هفته‌های اخیر بارها بر یک اصل تأکید کرده است: منچستریونایتد نباید از تلاش برای بهتر شدن دست بکشد. همین نگاه باعث شده باشگاه تا روزهای پایانی پنجره نقل‌وانتقالات همچنان در جست‌وجوی بازیکنان جدید باشد.

مهم‌ترین هدف فعلی یونایتد در خط میانی، کارلوس بالبا است. هافبک ۲۲ ساله برایتون با انرژی، قدرت بدنی، توانایی حمل توپ و ویژگی‌های دفاعی، پروفایلی متفاوت با گزینه‌هایی مانند یوری تیلمانس و آندره سانتوس دارد. یونایتد پیش از این نیز شرایط جذب او را بررسی کرده بود و اکنون مذاکرات برای انتقالی در حدود ۶۵ میلیون پوند در جریان است.

این انتقال، در صورت نهایی شدن، می‌تواند یکی از آخرین قطعات پازل کریک در میانه زمین باشد؛ به‌خصوص با توجه به نگرانی‌های همیشگی درباره وضعیت جسمانی میسون مونت.

جوان‌ها، بخشی از پروژه کریک

یکی از نکات قابل توجه در تابستان منچستریونایتد، اعتماد بیشتر کریک به بازیکنان جوان بوده است. آیدن هیون یکی از مهم‌ترین نمونه‌هاست. مدافع ۱۹ ساله در هر شش مسابقه پیش‌فصل به میدان رفت و با نمایش‌های مطمئن خود نشان داد می‌تواند برای حضور در تیم اصلی رقابت کند.

لنی یورو نیز همچنان یکی از مهم‌ترین استعدادهای خط دفاعی یونایتد محسوب می‌شود. حضور بازیکنان جوان در کنار مدافعانی باتجربه مانند هری مگوایر و لیساندرو مارتینس، ترکیبی است که کریک امیدوار است در طول فصل به ثبات بیشتری برسد.

حتی فرصت دادن به بازیکنانی از آکادمی، از جمله تایلر فلچر و جِی‌جی گابریل، نشان می‌دهد کریک قصد دارد برای ساختن تیم آینده صرفاً به بازار نقل‌وانتقالات وابسته نباشد.

خط حمله

بازگشت بنجامین ششکو نیز خبر مهمی برای کریک است. مهاجم اسلوونیایی که به دلیل مصدومیت دیرتر از انتظار به تمرینات بازگشت، حالا به شرایط مسابقه نزدیک شده و احتمال دارد مقابل هال‌سیتی در ترکیب یا فهرست تیم قرار بگیرد.

یونایتد در خط حمله گزینه‌های متنوعی دارد. ششکو، برایان امبومو و ماتئوس کونیا هر سه در فصل گذشته در لیگ برتر به رکورد دورقمی گل رسیدند؛ اتفاقی که آخرین بار پنج سال قبل برای منچستریونایتد رخ داده بود.

از سوی دیگر، مارکوس رشفورد نیز پس از ۲۰ ماه دوباره برای یونایتد به میدان رفت و انتظار می‌رود در برنامه‌های کریک جایگاه مهمی داشته باشد. بازگشت او می‌تواند یکی از جذاب‌ترین داستان‌های فصل جدید باشد.

هال، اولین آزمون واقعی

حالا تمام این برنامه‌ها باید در زمین مسابقه امتحان شوند. هال‌سیتی نخستین حریف رسمی کریک است و بازی شنبه در شرق یورکشایر می‌تواند تصویری اولیه از تیم جدید یونایتد ارائه دهد.

از نظر آماری، هال هرگز در ۱۰ بازی لیگ برتری مقابل منچستریونایتد به پیروزی نرسیده است. با این حال، این آمار نباید باعث ساده گرفتن مسابقه شود. آخرین رویارویی دو تیم در شرق یورکشایر، در نیمه‌نهایی جام اتحادیه در سال ۲۰۱۷، با پیروزی ۲ بر یک هال همراه شد، خاطره‌ای که کریک قطعاً علاقه‌ای به تکرارش ندارد.

برای او، این مسابقه فقط شروع یک فصل نیست؛ نخستین قضاوت رسمی درباره پروژه‌ای است که ماه‌ها برای ساختنش زمان گذاشته شده و تیمی که خودش ساخته است.

کریک می‌خواهد منچستریونایتد دوباره تیمی باشد که «رو به جلو حرکت می‌کند». شنبه مقابل هال، نخستین فرصت برای نشان دادن این تغییر فرا می‌رسد. شاید هنوز نسخه نهایی تیم کریک آماده نباشد، اما اگر یونایتد فصل را با یک نمایش قانع‌کننده آغاز کند، مهم‌ترین پیام را به هوادارانش خواهد داد: این بار قرار است تغییرات فقط روی کاغذ نباشند.

انتهای پیام/