ماجرا فقط یک شادی بحثبرانگیز در یک مسابقه باشگاهی نیست. بازیکن ممکن است در فوتبال باشگاهی هر مدل شادی را برای خودش انتخاب کند و حتی بعد از مسابقه هم بگوید این مدل خوشحالی کردن من است. بسیار خب؛ انتخاب با خودش. اما وقتی پای پیراهن تیم ملی وسط میآید، دیگر ماجرا فقط انتخاب شخصی نیست.
تیم ملی میلیونها مخاطب دارد و بازیکنی که این پیراهن را میپوشد، فقط نماینده خودش نیست.
اینکه یک بازیکن پس از گلزنی یا پیروزی مقابل تماشاگران رقیب حرکتی تحریکآمیز انجام دهد، ممکن است در فوتبال باشگاهی به عنوان بخشی از هیجان مسابقه دیده شود؛ اما آیا همین رفتار وقتی قرار است با پیراهن تیم ملی تکرار شود، باز هم باید کاملاً بیاهمیت باشد؟
اتفاقاً اینجا همان جایی است که باید درباره معیارها سؤال کنیم: اینکه آیا تیم ملی ایران برای دعوت از بازیکنانش، کد اخلاقی دارد؟
اگر دارد، چرا درباره اجرای آن چیزی نمیشنویم؟ اگر ندارد، چرا نباید داشته باشد؟
تیم ملی قرار نیست مجموعهای از بهترین بازیکنان لیگ باشد که فقط بر اساس فرم و کیفیت فنی کنار هم قرار میگیرند. ملیپوش شدن، یک عنوان معمولی در فوتبال نیست. بازیکنی که پیراهن ایران را میپوشد، باید بداند بخشی از رفتار او زیر ذرهبین میلیونها ایرانی قرار دارد.
هیچکس نمیگوید بازیکن باید بعد از گل مثل مجری مراسم رسمی رفتار کند یا هیجانش را کنار بگذارد. فوتبال بدون هیجان که فوتبال نیست. اما میان شادی و تحریک تماشاگر هم تفاوتی وجود دارد که نمیشود آن را نادیده گرفت.
اگر فدراسیون و کادرفنی معتقدند رفتار بازیکنان هیچ ارتباطی با انتخاب آنها ندارد، صریح بگویند. اما اگر برای پیراهن تیم ملی شأن و استانداردی قائل هستیم، بد نیست این استاندارد را برای همه اجرا کنیم؛ برای ستاره، بازیکن باتجربه و حتی کاپیتان تیم ملی…
بیشتر بخوانید: واکنش هواداران سپاهان به شادی عجیب شجاع خلیلزاده
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ درباره هزینههای قابل تأمل اردوهای تیمهای امید و جوانان در ترکیه، فدراسیون فوتبال توضیحاتی در واکنش به این گزارش ارائه کرد؛ توضیحاتی که با وجود اشاره به برخی خدمات جانبی، به ابهامات این هزینه کردها اضافه کرده است.
به گزارش تسنیم، یکی از محورهای پاسخ فدراسیون، انتقاد از مقایسه هزینه اردوها با قیمتهای سایت Booking است. این در حالی است که، قیمت این سایت نه بهعنوان فاکتور واقعی یک اردوی فوتبال، بلکه بهعنوان یک معیار مقایسه برای سنجش حدود قیمت اقامت مورد استفاده قرار گرفته است. نکته دیگر اینکه در برخی موارد، قیمتهای هتل در شهریورماه مبنای این مقایسه قرار گرفته؛ مقطعی که قیمت هتلهای آنتالیا به دلیل تقاضای بالاتر عموماً بیشتر است.
نکته مهمی که در مورد هتلهای محل اقامت تیم امید و جوانان در ترکیه وجود دارد، این است که بیشتر این هتل ها با سیستم All Inclusive فعالیت میکنند و بخش قابل توجهی از خدمات از جمله وعدههای اصلی غذایی، میانوعدهها، نوشیدنیهای مشمول پکیج و بسیاری از امکانات عمومی هتل در هزینه اقامت قرار دارد. بنابراین نمیتوان صِرف اشاره به غذا و امکانات معمول هتل را توضیحی برای اختلاف چند ۱۰ هزار یورویی دانست.
فدراسیون همچنین به خدماتی مانند لاندری، اتاق جلسات، اتاق پزشکی، ماساژ و امکانات مورد نیاز تیمهای ورزشی اشاره کرده است. اصل نیاز یک تیم فوتبال به چنین خدماتی محل بحث نیست؛ مسئله این است که این خدمات دقیقاً چه میزان هزینه داشتهاند که اختلاف محاسبات این رسانه با مبلغ پرداختی فدراسیون فوتبال چند ۱۰ هزار یورو شده است. انتظار میرود مشخص شود سهم هر کدام از این خدمات از مبلغ نهایی قرارداد چقدر بوده است.
از سوی دیگر، یک تیم ۵۰ تا ۶۰ نفره که تعداد زیادی اتاق را برای چندین شب بهصورت یکجا رزرو میکند، مشتری عادی هتل محسوب نمیشود. چنین قراردادی طبیعتاً امکان دریافت نرخ گروهی و مذاکره برای برخورداری از برخی مزایا و خدمات جانبی را نیز فراهم میکند. بنابراین اگر تفاوت رزرو تیم فوتبال با Booking مورد استناد قرار میگیرد، باید هر دو سوی ماجرا دیده شود؛ هم هزینه خدمات اختصاصی و هم تخفیف و امتیاز ناشی از یک رزرو عمده. یعنی خیلی از این موارد مانند لاندری یا ترانسفر فرودگاهی به عنوان مزایا رزرو …
