غزل شماره ۹۳ از گزیدهٔ غزلیات شهریار، با مطلعِ پرسشبرانگیز و جانسوزِ «تا کی چو باد سر بدوانی به وادیام...»، یکی از عمیقترین سرودههای این شاعر بزرگ