کارشناسان معتقدند آنچه مانع پیشرفت اقتصادی بندر چابهار شده، سپردن کار به شرکتی هندی است که بهواسطهٔ تعارضات سیاسی، انجام تعهدات خود را به تعویق انداخته است. بندر راهبردی چابهار، بهعنوان تنها بندر اقیانوسی ایران و نقطه اتصال کریدور شمال ـ جنوب، بیش از یک دهه است که در برزخ «وعدههای توخالی خارجی» گرفتار شده است. این بندر که پتانسیل کاهش 40 درصدی هزینههای ترانزیت و تقلیل زمان حمل بار از 45 روز به 12 روز را داراست، میتوانست سالانه 2 میلیارد دلار درآمد ارزی و 50 هزار شغل مستقیم برای اقتصاد شرق کشور خلق کند. واکاوی نظرات کارشناسان ارشد نشان میدهد که اصرار بر حضور هند بهعنوان شریک اصلی، نهتنها یک خطای راهبردی، بلکه یک خودزنی ژئوپولیتیک بوده است که ایران را در رقابت با بنادر منطقه به حاشیه رانده است. همچنین بخوانید: کود هند هم برای دور زدن تنگه هرمز به بندر ینبع میرود درآمدی بر کیفیت بازیگری …
