به گزارش ایسنا، چند روز پیش ویدیویی در شبکههای اجتماعی دست به دست شد که حضور پرشمار نوجوانان و جوانان را برای دیدار با یک یوتیوبر دهه هشتادی در یکی از مراکز تجاری نشان میداد؛ جمعیتی که برای دیدن چهرهای از دنیای مجازی گرد هم آمده بودند و صحنهای متفاوت از الگوپذیری نسل جدید را رقم زدند؛ این استقبال اما تنها یک رویداد هواداری نبود، بلکه روایتی از جابهجایی گروههای مرجع، تغییر مفهوم سلبریتی و تحول شیوههای هویتیابی نسلی است که الگوهای خود را نه صرفاً از مسیرهای رسمی، بلکه از دل تجربههای مشترک و ارتباطات شبکههای اجتماعی انتخاب میکند.
سمیه فریدونی- جامعهشناس و عضو هیات علمی موسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی در تحلیل واکنش و رفتارهای مخاطبان این یوتیوبر و با بیان اینکه برای تحلیل این پدیده نباید به دام قضاوتهای کلیشهای درباره نسل جدید افتاد، اظهار کرد: استقبال نوجوانان و جوانان از این یوتیوبر بیش از هر چیز نشاندهنده تغییر مفهوم «الگو» است. برای اینکه در دام تحلیلهای کلیشهای از جنس اینکه «بچههای ما از دست رفتهاند» نیفتیم، باید بپذیریم آنچه که ما از تجربه الگوسازی در گذشته داشتیم، امروز در تجربه زیسته نوجوانان تغییر کرده است.
این عضو هیات علمی موسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی ادامه داد: در گذشته گروههای اجتماعی مشخصی وجود داشت که به واسطه نوع شغل و جایگاه اجتماعیشان تعریف میشدند. اگر به نظریههای جامعهشناسی، از جمله دیدگاههای پیر بوردیو مراجعه کنیم، میبینیم که مدارک دانشگاهی، موقعیتهای شغلی و سرمایههای اجتماعی، طبقات و گروههای اجتماعی را شکل میدادند. معلمان، ورزشکاران، مهندسان و پزشکان از جمله گروههایی بودند که افراد با تعلق به آنها، بهطور طبیعی به عنوان الگو و مرجع اجتماعی معرفی میشدند؛ این وضعیت هم فشار زیادی بر خود این افراد وارد میکرد و هم باعث میشد دائماً زیر ذرهبین جامعه قرار گیرند. در عین حال، خانوادهها نیز تلاش میکردند فرزندانشان شبیه یکی از اعضای این گروههای مرجع شوند.
وی با تأکید بر اینکه این الگوی مرجعیت اجتماعی امروز دستخوش تغییر شده است، گفت: اکنون بچههای ما گروههای مرجع خود را خودشان پیدا میکنند. دیگر مانند گذشته نیست که بتوانیم تعدادی از افراد را به نوجوان معرفی …
