به گزارش ایسنا، سیدمهدی ابطحی، معاون پژوهشی وزیر علوم، در مراسم تکریم و معارفه رئیس پژوهشگاه شیمی و مهندسی شیمی ایران، با اشاره به ضرورت بررسی ساختارهای پژوهشی کشور اظهار کرد: باید بررسی کنیم ساختارهایی که تاکنون برای واحدهای پژوهشی شکل گرفتهاند، تا چه اندازه درست بودهاند و اگر نیاز به اصلاح دارند، این اصلاح باید از مسیر همفکری و بهصورت تدریجی انجام شود.
وی با بیان اینکه شکلگیری واحدهای پژوهشی نیازمند رعایت الزامات مشخصی است، گفت: این الزامات، مسیر توسعه آن واحد را نیز مشخص میکنند. برای مثال، تشکیل یک گروه پژوهشی به حداقل پنج عضو هیئت علمی نیاز دارد، دو گروه پژوهشی یک مرکز را تشکیل میدهند و با توسعه این ساختار، پژوهشکده و پژوهشگاه شکل میگیرد.
ابطحی با اشاره به تجربه شکلگیری برخی پژوهشکدهها در دانشگاهها، افزود: در دانشگاهها گاهی برای تکمیل این ساختارها، اعضای هیئت علمی بهصورت مأمور یا قرضی در پژوهشکدهها فعالیت میکردند و این مجموعهها با استفاده از ظرفیت افراد موجود شکل میگرفتند، اما در ادامه به دلیل نبود حمایت کافی، برخی از این ساختارها نتوانستند به جایگاه مطلوب برسند.
وی ادامه داد: تکالیف اعضای پژوهشی نیز به همین شکل تعریف میشد. اعضای هیئت علمی آموزشی که بهصورت مستقل قراردادهای ارتباط با صنعت داشتند، وقتی در قالب یک ساختار سازمانی قرار میگرفتند، فعالیتهایشان کاهش پیدا میکرد. در برخی موارد نیز جذب اعضای هیئت علمی در دانشگاهها با مشکلاتی همراه بود و زمانی که گروه آموزشی پذیرای فرد جذبشده نبود، آن فرد به پژوهشکدهها یا پژوهشگاهها منتقل میشد؛ در حالی که این روند نیازمند بازنگری است.
ابطحی با تاکید بر اینکه اصل این ساختار درست بود، ولی حمایت کافی از آن صورت نگرفت، گفت: بر همین اساس بسیاری از این قطبها به نتیجه مطلوب نرسیدند. در دانشگاهها نیز دستاوردها گاهی بهصورت مشترک تعریف میشد، در حالی که در عمل چنین نبود. البته به نظر من، این وضعیت در پژوهشگاهها بهتر از دانشگاهها بود.
معاون پژوهشی وزیر علوم با اشاره به الگوی فعالیت پارکهای علم و فناوری گفت: در پارکها، هستههای فناور ابتدا وارد دوره رشد مقدماتی میشوند، سپس در مراکز رشد و بعد از طی مراحل موفقیت وارد پارک فناوری میشوند. باید برای مراکز پژوهشی …
